Een prachtige wandeldag: van de Heerlijkheid Wittem via omwegen naar Sint-Servaas in Maastricht

Ik was al vroeg wakker vanmorgen. Zin om weer verder te wandelen. Gisteravond had ik de omgeving van het Klooster in Wittem mog verkend. Ik had nog een tijd in de gemeenschappelijke ruimte gezeten, maar kwam verder niemand tegen.

Dus toen maar vroeg het bed ingegaan, ik was moe genoeg door dat gewandel door de regen.

Vanmorgen om zeven uur ging ik naar de eetzaal, daar bleek dat er geen koffie uit het apparaat kwam, balen. Verder was het ontbijt heel uitgebreid. Brood, kaas, ham, Franse kaas, jam, yoghurt, fruit, jus ‘d orange.

In de eetzaal kwam ook nog een andere logé, die vertelde dat ze snel naar huis moest omdat haar man plotseling was opgenomen in het ziekenhuis. Ik heb ze sterkte gewenst voordat ze ging. Arme vrouw.

Na het ontbijt, zonder koffie ben ik toch maar verder gegaan. Ik ben nog even in de Gerardus-Kapel gaan zitten. Even stilte voor ik verder ging. Even rust.

Om acht uur liep ik buiten richting Gulpen. Daar ontdekte ik waar het gisteren mis ging, ik had een afslag gemist net voor Gulpen. Nu kwam ik daar uit. Een paadje door een weiland.

Zo kwam ik op hetzelfde pad als gisteren, vlak na de Gulpener Berg.

Evenlater liep ik Gulpen in. Bij de bushalte was het druk, veel scholieren. De ochtendspits… Verder was alles gesloten in Gulpen. Dus ik moest het nog even doen zonder koffie.

Toen ik het centrum uitliep liep ik bijna tegen een monument aan voor alle Joodse slachtoffers van de Holocaust in Gulpen. Er moet een flinke Joodse gemeenschap zijn geweest, als je die lijst ziet. Het monument deed me een beetje denken aan het Holocaust-monument in Berlijn. Zie volgende link.

De weg ging omhoog en ik liep verder. Een stukje verder weer een “Monument” uit Wereldoorlog-2. Een gebombardeerd huis, waar alleen de buitenmuren nog overeind stonden, er groeide zelfs een boom in het huis.

Zo te zien slachtoffers uit twee families, omgekomen door een bominslag in 1941.

Kijk maar eens naar deze  link. 

Het is nu 75 jaar geleden en nog steeds zijn we bezig met die oorlog. Over een tijdje zijn er geen mensen meer die het zelf hebben meegemaakt. Daarom vind ik dit soort monumenten leerzaam voor ons, voor onze kinderen.

Zorg er maar voor met zijn allen dat wij van “na de oorlog” blijven.

Ik vraag me wel eens af of die ultra-rechtse, nationalistische figuren zich dat realiseren, al 73 jaar leven wij in vrijheid.

Ik loop door, peinzend. Ik wordt afgeleid door het prachtige uitzicht achter me, de zon komt er nu echt door en er hangen nog wat mistflarden over de heuvels. De jas kan al uit.

Als ik verder loop kijk ik rechts tegen een maisveld aan, de mais is al geoogst, er achter is bos. Plotseling zie ik één…twee…drie…vier…vijf reeën heel schuchter, bijna onhandig het veld opkomen. Verderop bloeit iets groens, ik denk dat ze daar naar toe willen. Ik blijf stil staan, hou mijn adem in om zo lang mogelijk naar dit schitterende schouwspel te kunnen kijken. Maar eentje heeft me gespot en voor ik het in de gaten heb zijn ze alle vijf alweer de bosjes ingegaan.

Dit zijn de dingen, waardoor het zo fijn is om buiten te zijn, dit is kicken!

Ik loop door met een dikke smile op mijn gezicht. Wat er ook gebeurd: mijn dag kan niet meer stuk! Niet één, niet twee…maar vijf reeën.

Op de afslag naar links bij een bosrand zie ik een steen met een plaquette. Alweer geschiedenis, maar nu wat verder weg: deze plaats was vroeger het gericht. De plaats waar mensen werden opgehangen. Hoog op een heuvel, meestal precies tussen twee dorpen in. Daar was de galg en degene die werd gehangen lieten ze weken hangen. Als waarschuwing voor anderen. Brrr…

Geef mij maar deze tijd en de rechtspraak van nu, onvoorstelbaar dat er lieden zijn die roepen dat de doodstraf weer ingevoerd moet worden.

Gedachtes komen en gaan en ik ben door het prachtige weer die zwaarmoedige gedachten gauw weer kwijt. Ik geniet vooral: prachtige uitzichten, mooie slingerende paden, soms stijgend, dan weer dalend. Soms een holle weg, met bomen op de hoge kanten. Veel wegkruizen kom ik tegen. Heel vaak tegen een oude eik of kastanjeboom aan.

Het is overal stil, een enkele fietser of hardloopster kom ik tegen. Ik kom in het dorpje IJzeren, waar ik echt nog nooit van gehoord heb. Hier een mooie Maria-Kapel.

In Sibbe is net het café geopend en drink ik een heerlijk bakje koffie. Dat werd tijd…De kastelein vertelt dat het café in het nieuwe boekje van het Jacobspad wordt genoemd, hij is er zichtbaar trots op.

Na Sibbe gaat het een stuk minder met de route, ik kan de markering vaak niet vinden, het is allemaal wat onduidelijk. Onderweg naar Vilt verdwaal ik echt en kom terecht in Berg en Terblijt. Psychologisch hakt zoiets er flink in bij me, ik krijg zelfs lichamelijke klachten, zoals pijnlijke tenen bij zo’n tegenslag.

Gelukkig werd ik ook dit keer afgeleid door prettiger beelden, bijvoorbeeld de oogst van appelen..

Het boekje wordt aan de kant gelegd en Google-Maps moet voor verlossing zorgen. Helaas werkt dit niet goed op mijn mobiel. Het lijkt of het toestel Google-Maps niet bij kan houden. Of mij niet…

Ik kom ook nog terecht in Geulhem, een prachtig plaatsje waar de Geul door heen stroomt. Ergens zie ik oude rotswoningen, waar blijkbaar vroeger mensen hebben gewoond.

Via allerlei slingerweggetjes met scherpe kiezels beland ik eindelijk in Houthem. Maar de zin is over om Sint-Gerlach nog op te zoeken. Ik wil zo snel mogelijk naar Meerssen en Maastricht. Bij een tankstation rust ik even, koop een lekkere koffie.

Langs de kortste route kom ik in Meerssen, ik ben er verrast door de schoonheid van het plaatsje. Een prachtige Basiliek. Een heen mooi Marktplein erachter, een park, een leuk centrum!

Als ik verder wil en de Kerkstraat niet kan vinden vraag ik het een voorbijganger. Hij komt duidelijk uit Meerssen en vertelt trots over de Basiliek. Hij vraagt me of ik ook in de oude Synagoge ben geweest. Nee dus. Ook niks over gelezen. (thuis opgezocht: zie deze link)

 

Als ik richting Rothem/Maastricht loop zie ik ineens een oud Joods Kerkhof, de graven schots en scheef, zoals zo vaak op dit soort kerkhoven. Ook hier was dus een grotere Joodse gemeenschap. Reden om eens terug te komen en hier navraag naar te doen.

De wandeling naar Maastricht is nog lang en ik kort hem wat in. Ben dan ook blij als ik de brug over de Maas oversteek en het oude centrum in kan lopen.

De verleiding was na Meerssen zeer groot om direct naar de auto te gaan, die stond niet zo ver van Meerssen. Ook de verleiding om stadsbus of trein te pakken kon ik gelukkig weerstaan..

Maar ik had die oude Keizer Karel in Aken gezegd te voet naar Sint-Servaas te gaan. Ik dacht zelfs dat het in een dag te doen was, wat vanzelfs een grote vergissing was.

En belofte maakt schuld. Dus daarom liet ik me niet verleiden, niet door eerder te stoppen, niet door bus of trein te pakken.

Soms voelt dat goed als je je doel bereikt, wat niet wil zeggen dat je nooit moet laten verleiden. Als je bijvoorbeeld helemaal stuk zit is het onzin om niet bus of trein te pakken of eerder te stoppen. Alleen het gekke bij mij is: ik ga bijna nooit helemaal stuk. Ook vandaag niet…

En zo kwamen er vandaag twee stempels bij in de Credencial del Peregrino: van O.L.V. Sterre der Zee en van Sint-Servaas. Leuk, maar alleen omdat het weer zo’n prachtige wandeldagen waren. Met voor- en tegenspoed……

Onderweg naar het station kwam ik die dooie bisschop nog tegen…. die van de Klappergasse in Aken.

Advertisements

2 thoughts on “Een prachtige wandeldag: van de Heerlijkheid Wittem via omwegen naar Sint-Servaas in Maastricht

  1. Ik ben helaas niemand van het Klooster meer tegengekomen, Elisabeth. Dus ik heb ook niemand de groeten kunnen doen…het was er erg stilletjes, zoals dat hoort in een Klooster….

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s