Lang langs de lange Linde lopen

Gisteravond was het bijna donker toen we op de Camping “Huis in ‘t Veld” in Paasloo bij Oldemarkt aankwamen.

Het bedje in de Volks-Slaapkoets hebben we wat veranderd, want de afgelopen nachten lagen we met het hoofd en de benen omhoog. Een rare houding, een soort “V”, waar we niet echt fitter van wakker werden. Vandaar….

Vanmorgen zagen we pas op wat voor prachtige plek we terecht waren gekomen. Echt een heel leuke kleine camping.

Voor we weer aan de wandel gingen hebben we ons eerst gemeld bij de eigenaar, die heette geloof ik Guus. Een leuke relaxte man.

Mariakapelletje in Paasloo op het kerkhof.

Met de bus reisden we via Kuinre en Marknesse naar Blokzijl, waar de weer verder gingen op het Jabikspaad.

We konden via de grote weg richting Steenwijk of via de oude zeedijk naar Kuinre lopen. We kozen voor de laatste optie.

De wind waaide koud vanmorgen. Toen we vlakbij Oldemarkt op de bus stonden te wachten waaide het daar flink. Maar na een tijdje wandelen over de dijk en door het dorpje Baarlo konden de vesten en jassen al uit. Het zonnetje was erbij gekomen en al lopend warm je toch wel op.

Bij het dorpje Baarlo stond bij het kerkhof een mooie klokkenstoel, ik wist niet dat deze ook in Overijssel gebruikt werden.

We kwamen op een lange weg die door de weilanden ging, bij een boerderij stond een mooie oude foto uit de vijftiger jaren. Toch wel een verschil met hoe het er nu uitziet.

Nadat we het dorpje Nederland door waren gelopen, waar trouwens twee ooievaars stonden te schuilen of zo voor de wind bij een huis, liepen we echt de Weerribben in.

De ooievaars vlogen toen ze ons zagen terug naar hun nest op een oud karrewiel en klepperden dat het een lieve lust was, wat een mooi geluid is dat! Ik denk van echte liefde!

De Weerribben zijn mooi, een prachtig gebied, wat is ontstaan door turfwinning vroeger. Vandaag viel het mee, maar toen we twee jaar geleden het Zuiderzeepad liepen werden we lekgeprikt door muggen en knutten (een heel klein irritant mugje).

In Kalenberg dronken we koffie bij de voormalige Nederlands Hervormde Kerk, maar ontdekten al gauw dat er ook knutten onder de kerkgangers waren. Toen we ergens vol in de zon gingen zitten hadden we minder last van deze duivelse insecten….

Behalve de koffie, Ans een muggensteek kreeg ik ook nog een stempel van de herbergierster, die trouwens ruzie leek te hebben met een man.

Ik meende dat ze in tranen was, maar misschien heb ik mij vergist.

We liepen verder en stonden er allebei versteld van hoever we eigenlijk al hadden gelopen vandaag. Naar Oldemarkt was niet ver meer, dat was eigenlijk onze bestemming voor vandaag. Misschien toch nog stuk verder? Sonnega of Wolvega?

We zien wel….en lopen vrolijk verder, het zonnetje schijnt, de jas en het vest zijn weer uit en de omgeving heel mooi. In de verte horen we de koekkoek. We zien reigers, ganzen, kieviten, eenden, zwanen en hoe ze ook allemaal heten.

Het fluitekruid bloeit overal uitbundig, het pad slingert door het mooie landschap. Mmmm….

Ergens verderop valt het op dat de eiken zo weinig groen hebben. Als we goed kijken zien we dat de jonge blaadjes van veel eiken aangevreten zijn door iets: rupsen? Eikenprocessierups?

Vlak voor Oldemarkt is een man aan het werk in een soort tuin. Van het gras heeft hij een soort madeliefje gemaakt. Maar wat het leukste is: hij heeft voor de Sint-Jabik-pylgers er een soort informatiebord gemaakt. Ook heeft hij er een lijst gemaakt waar je je hoofd als pelgrim in kan steken en je een foto kan laten maken. Zo gezegd, zo gedaan….

De man vertelt dat hij later in Oldemarkt is komen wonen en dat het onderhouden van dit tuintje o.a. zijn hobby is. Ook vertelt hij dat er overal aan de route appelbomen zijn gepoot met de Jacobsappel. Een oud appelras. Appeltjes voor de dorst voor dorstige pylgers onderweg……

Nou, wat een enthousiaste Jabik-fan, leuk om hem te ontmoeten.

In Oldemarkt haal ik een stempel op een adres, waar ik vier jaar geleden ook ben geweest. Toen heb ik nog bij die mensen binnengezeten.

Alles over die Reis (met een Hoofdletter) kun je trouwens lezen op Pylger Andrys Waarbenjij.nu

Net zoals de vorige keer was ik ook weer blij en verrast toen ik een kijkje mocht nemen in de Willibrorduskerk.

O

Op het linkerluik van het vierluik achter het altaar zie je Jacobus de Meerdere afgebeeld. Niet met een schelp, maar met het Evangelie.

In Oldemarkt komen we ook nog een winkeltje tegen, waar allerlei miniaturen verkocht worden voor popenhuizen. We kijken onze ogen uit.

Na de boterhammen en chocomelk besluiten om toch maar door te lopen naar Wolvega. Nog een kilometer of negen. Direct na Oldemarkt volgen we het verkeerde bordje en lopen we alternatieve route. Dus niet met het pontje.

Is niet erg, de route door de weilanden is ook prachtig: echt 100 kleuren groen, groen in alle tinten, van heel licht tot heel donker. En dan met die wolkenluchten er boven. Volgens mij zijn we in Fryslân! Ik bin thús!

Onderweg veranderen we weer ons plannetje om naar Wolvega te gaan. We besluiten uit gemak naar De Blesse te wandelen, omdat daar de bus naar Paasloo langskomt.

Het laatste stuk lopen we zoals de titel van dit stukje al zegt heel lang langs de lange Linde of zoals ze hier zeggen: de Lende, het grensriviertje tussen Stellingwerf en Overijssel.

Er staat ergens een bord dat fietsers niet door mogen rijden, dus we lopen als gewoon door. We zijn toch wandelaars! Verderop moeten we een touw losmaken van een hek, anders kunnen we niet doorlopen. Nou dat is lekker rustig wandelen. Ergens zie ik twee grutto’s bij een nest, veel kieviten ook.

Vlakbij de weg van Wolvega naar Steenwijk komen we toch nog in problemen. Daar staat een bulldozer zand te schuiven en de man die er bij staat zegt twee of drie keer “soepbord” als ik zeg dat er alleen stond dat fietsers niet door mochten rijden.

We lopen maar door i.p.v. de discussie aan te gaan met die “soepbord”-wegenbouwer….

In De Blesse moeten we nog even wachten op de bus, we drinken nog een kop koffie en thee bij Villa Grieta, waar ze ook nog allerlei curiosa verkopen. Ik vraag om een stempel, die heeft de mevrouw, maar als ik kijk is het de stempel van Caroline Brandt uit Duitsland… O jee, als dat maar goed komt, ik kom zo niet door de controle in Sint-Jabik….

We kwamen op tijd terug in Paasloo, rustten wat uit, douchten en deden.de boodschappen bij de Coop in Oldemarkt. ‘s Avonds was het nog lang onrustig op de camping…

Morgen geen gewandel, we gaan oppassen in Nijmegen. Sneon en snein wer fjirder….

Hoi!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s