Van Bedevaartsplaats Hasselt naar VOC-stadje Blokzijl

Na ontbijtje in de kantine van “Nieuwbouw”- Camping Het Waterhoentje reden we de Slaapkoets naar een straatje in de buurt van de bushalte.

Daar pakten we de bus naar Zwolle, die reed via Zwartsluis en Hasselt. Daar stapten we uit om te beginnen aan de etappes Jabikspaad. Plan was om tot de auto te lopen en dan een leukere camping te zoeken in de buurt.

Heerlijk is het om zo vroeg te beginnen! Om ongeveer negen uur staken we de brug over bij Hasselt, daar was een trap naar beneden en dan liep je onder de brug door.

Over de dijk liepen we richting Cellemuiden, Genemuiden. Weer een geweldig mooi dijkenlandschap.

De uiterwaarden zijn erg nat en er zijn veel vogels te zien en te horen. Ergens zie ik een lepelaar, die zie je toch niet vaak met die gekke snavel.

De natuur is werkelijk uitbundig, alles lijkt te groeien en te bloeien. Boterbloemen, zuring, fluitekruid, madeliefjes. De mooiste tijd van het jaar.

De dijk slingert door het landschap, rechts ligt het Zwarte Water. Vier jaar geleden liep ik aan de overkant, omdat ik graag Zwartsluis wilde zien, waar Oom Jan uit Zwolle vandaan kwam.

Nu niet, we volgen de officiële route van het Jabikspaad. Overal staan nieuwe paaltjes met daarop o.a. het Zuiderzeepad. Helemaal onderaan staat steeds het geel-blauw met de wulk-schelp van het Jabikspaad.

Bovenstaande hing in een vitrinekast in Hasselt bij het VVV.

Ik krijg er niet genoeg van om alles vast te leggen op de gevoelige plaat voor mezelf, voor Ans en voor het nageslacht. Jammer dat elke keer als ik dat wil doen, de mobiel begint te haperen, die is wat traag geworden.

Zo is de vogel gauw gevlogen die ik wil fotograferen en ook Ans is elke keer als ik een foto maak zo vijftig tot honderd meter verderop.

Ans vind dat niet erg: “Je haalt me toch zo wel weer in”. En dat klopt, binnen no-time overbrug in die vijftig tot honderd meter. En dan begint het weer opnieuw als ik een bloem, plant, vogel, uitzicht of andere bijzonderheid signaleer en wil fotograferen. “Stom traag ding” roep ik paar keer geïrriteerd….

Gelukkig zijn de momenten van gelukzaligheid en genieten in de meerderheid en zijn die mobiel-irritaties maar kort.

We lopen Genemuiden binnen, heel veel industrie aan het water. Heel hoge gebouwen, silo’s. Het duurde een tijdje voordat we het einde van de rij fabrieken voorbij waren. In de verte zagen we de veerboot al heen en weer varen en kwamen er achter dat we geen geld hiervoor op zak hadden.

Er kwam een mannetje op fiets aan, die gevraagd of er misschien een bank in Genemuiden was. Nou, het waren er zelfs twee! “Tegenover elkaar, gewoon rechtdoor langs de haven lopen, dan zie je het vanzelf.”

In Genemuiden gepind en gekeken of er een stempelpunt was, die zou volgens een lijstje te krijgen zijn bij het VVV/Wereldwinkel.

Het bleek dat er zoiets onder het oude Gemeentehuis was, de mevrouw die er werkte wist van niks, ook niet van de Wereldwinkel. Ze was vrijwilligster, maar wist nergens wat van af. Toen we er koffie gingen drinken ontdooide ze een beetje en wist ze inenen ook dat er nog een stempel lag.

Er kwam nog een vrijwilliger bijzitten, die wist meer te vertellen over Genemuiden en de geschiedenis. Hij vertelde dat er een huis was waar tijdens de 80-jarige oorlog de Hertog van Alfa had geslapen. Ook was er bij Genemuiden een kasteel.

Toen ik vroeg wat toch al die industrie was, vertelde hij dat er vroeger heel veel met biezen werd gemaakt en dat die industrie plaats had gemaakt voor kokos-matten en toen dat verdween kwam de vloerbedekking-industrie in Genemuiden. Ook was er een groot veevoederbedrijf, volgens de man de een van de grootste ter wereld.

Na de koffie liepen we via de haven naar de veerpont, waar net zoals in elke havenstad een leugenbankje stond. Het was er flink druk, dus

er zal ook vandaag wel veel gelogen zijn. Of zijn ze daar te gereformeerd voor in Genemuiden? Ge wet ut mar nooit…

De route ging verder aan de andere kant van het water, we liepen door het gras over de dijk, een bordje waarschuwde ons voor een ram. Gelukkig kwamen we die niet tegen. Wel wat schapen en lammeren, maar verder niks.

Een prachtig mooi stuk pad, wat we nog herkenden van het Zuiderzeepad.

In de verte zagen we de watertoren van Sint-Jansklooster al liggen. We moesten nog een heel stuk langs de dijk over een vervelende betonweg lopen voor we daar waren.

In Sint-Jansklooster namen we een grote pauze bij de molen daar, lekker in de schaduw, schoenen uit, lekker relaxen.

Hierna haalden we nog een stempel en wat kleine boodschapjes bij de Coop. Om half drie waren we weer bij de auto.

Omdat het nog vroeg was en we nog niet moe waren besloten we door te lopen naar Blokzijl. Daar zouden we wel kijken hoe we dan weer bij de auto zouden komen. Openbaar vervoer was lastig, ik geloof drie uur rijden met verschillende keren overstappen.

It was along way to Blokzijl, een kaarsrechte weg op het laatste stuk. We zochten een kleine boederderijcamping. Die vonden we in de buurt van de dijk. Een mevrouw die op de camping stond was zo aardig om me naar Sint-Jansklooster te brengen maar de auto.

‘s Avonds hebben we haar nog een bloemetje en Merci-snoepjes gebracht.

Met de Camino en dus ook op het Jabikspaad kom je vaak heel lieve mensen tegen, vandaag was dat bij ons dus.

Na het eten wandelden we nog even maar het stadje Blokzijl. Een heel leuk klein havenstadje met kleine oude straatjes, een prachtig kerkje, een sluis, een haven. Echt de moeite waard om eens te bekijken.

Morgen wordt er niet gewandeld, Ans gaat even terug naar Limburg, ik ga morgen naar Leeuwarden met mijn dochter Iza en mijn tante Andrea. Naar het Fries Museum, daar is een expositie van Escher.

Donderdag lopen we verder…..misschien Fryslân wel in…

Oant sjen, tot dan!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s