Toch weer anders…

Het plan om van Zwolle over Kampen naar Hasselt te gaan lopen hebben we toch maar weer laten varen. Dat is het leuke van die (pelgrims-)wandelingen van ons.

Het is geen vaststaand iets, de route kan gewijzigd worden, elke dag weer. Zodat het onze eigen Weg wordt, dat was 2014 en 2015 bij mij ook het geval: van Fryslân, waar ik geboren ben via mijn eigen woonplaats in Helden in Limburg naar Maaseik in België en zo verder naar Santiago de Compostela.

Maar nu over vandaag….

We waren om een uur of elf in Hasselt, waar we de auto parkeerden. Om twaalf uur stapten we uit de bus in het centrum van Zwolle. Daar dronken we eerst nog een kop koffie, snel de korte broek aangetrokken op het toilet daar.

We waren gauw genoeg uit de stad, de route ging bijna naar Berkum, waar mijn Oom Jan en Tante Tett vroeger woonden. We gingen onder de snelweg door en liepen langs het kerkhof, waar ik vorige week met Frank ook al was geweest.

Vlak bij het graf van Oom Jan en Tante Tett aten we onze boterhammen op.

De bloemetjes die Frank en ik er neer hadden gezet, bloeiden uitbundig. Mooi, want Tante Tett hield erg van bloemen, van kleuren.

Ik liep nog even verder over het kerkhof en keek of ik nog resten van het oude klooster kon vinden. Ergens stond een bordje met informatie.

Aan een tuinman gevraagd die er aan het werk was, hij vertelde dat er soms nog wel oude stenen naar boven kwamen en dat die bij het beeld van Thomas a Kempis werd gelegd.

Ook vertelde hij dat er op het kerkhof zeldzame bloemen bloeiden, die op hun beurt weer zeldzame vlinders en insecten aantrokken. Er werd gemaaid, maar alles biologisch. En als je keek zag inderdaad een grote verscheidenheid van prachtige bloemen. Nou een prachtige plek voor onze Tante Tett!

Na de Agnietenberg en plas kwamen we bij de Vecht. Daar moesten we wachten op een klein pontje. Een prachtig idylische plek met de Vecht, oude woonschepen, bomen, een oud klooster op de achtergrond. Echt prachtig. De pontjesbaas vertelde er van alles over: dat die schepen er gedoogd werden, maar alleen maar in het zomerseizoen. In de winter lagen die schepen in de grachten in het centrum van Zwolle. Het oude kloosterhuis had lang gediend als huis voor Dominicanen uit Zwolle. ‘s Zomers zwommen die dan vaak in de Vecht vertelde hij.

Toen we aan de overkant waren liepen we een stukje over een dijk. Daarna kwamen we op een weg terecht, gelukkig maar even want er reed best wel wat verkeer daar.

De dijk bij de Vecht slingert door het landschap, zo nu en dan zie je plassen of een zijtak van de Vecht. Heel veel bloemen, vogels, wilgen. Weer dat typisch Nederlandse landschap. Met de geluiden van vogels, kikkers erbij.

Mmm, niet gek toch, het fluitekruid, de boterbloemen, zuring. Prachtige kleuren. Zo nu en dan een klaproos en heel veel bloemen, waarvan ik de naam niet ken.

Ergens op zo’n Rustpunt pauzeren we. Toch prachtig initiatief is dat voor wandelaars en fietsers. Koffie, thee, limonade, toilet en fietsoplaadpunt.. wat wil een rondtrekkend mensch nog meer.

Als we verder lopen zien we Hasselt al liggen, de Stephanus-kerk steekt er bovenuit met zijn gek rond torentje.

Bij Café De Zon is er geen stempel, omdat de inkt op is, de jongen achter de bar verwijst ons naar het VVV of de boekenwinkel/postkantoor om de hoek.

Daar krijg ik mijn eerste Jabikspaad-stempel, Fryslân: ik bin er sawat!

De auto, onze Slaapkoets zetten we neer in Sint-Jansklooster, de bestemming voor morgen. Een erg nette camping. De caravans staan keurig op een rijtje, weinig groen. Maar wel in de buurt van een prachtig natuurgebied, het geluid is weer dat van vroeger: kieviten, kikkers, merels…

Morgen weer een dag. Door de Weerribben richting Fryslân…

One thought on “Toch weer anders…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s