Piet Paaltje

Sinds de vorige wandelweek, toen we onderweg waren van Zutphen naar Deventer vond ik mijn nieuwe vriend.

Hij lag daar ergens op een Landgoed, het leek of hij op me aan het wachten was in het hoge gras langs een prachtige beek.

brug bij brummen

Ik pakte hem op en het voelde direct goed, dat heb je soms. Op een of andere manier is er een klik, vaak ook nog van twee kanten.

Ik probeerde ‘m aan de linkerhand, daarna aan de rechterhand en het voelde goed.

‘s Avonds werd hij naast de Slaapkoets neergezet en werd zijn naam bedacht:

Piet Paaltje. Vernoemd naar de depressieve dominee en dichter die zelfmoord pleegde, François HaverSchmidt. (Leeuwarden 1853- Schiedam 1894). Zijn pseudoniem was Piet Paaltjens.

Schreef onder anderen de de bundel Snikken en grimlachtjes. Hij was dominee in Foudgum, Raard, Den Helder en Schiedam.

In Leeuwarden staat er een borstbeeld van hem.

piet paaltjens

Op de foto boven de tekst zie je nu staan: Stoffel-3, een Decathlon-stok zonder naam en Piet Paaltje. De eerste is de opvolger van Stoffel-1, kwijtgeraakt op station Horst-Sevenum toen ik na een blessure na een maand weer terugreisde naar Frankrijk.

Stoffel-2 vond ik in de buurt van Limoges en reisde en ondersteunde me onderweg naar Santiago de Compostela en Finistere en raakte kwijt op de terugreis met Vueling.

Zou volgens deze firma teruggestuurd zijn van Schiphol naar het hoofdbureau in Spanje maar werd nooit meer teruggevonden….helaas….

stoffel-2

De oranje Decathlon-stok werd voor de wandelvakantie in Ierland aangeschaft. En daarnaast de nieuwste vriend: Piet Paaltje uit Brummen in Gelderland.

We hopen dat de vriendschap langdurig  zal zijn en dat Piet Paaltje nergens vergeten wordt, zoals zijn illustere voorgangers Stoffel-1 en 2. Liever raakte ik tien Decathlon-stokken kwijt….

We hadden het deze week over vergankelijkheid, ik hoop dat deze vriendschap van langere duur is en dat de beide Stoffels niet vergeten worden.

En dat het met Piet Paaltje beter afloopt als met de dominee, die periodes van zware depressies doormaakte.  De gelovigen vonden dat hij veel te somber preekte. Er kwam zoveel dood in zijn preken voor, dat ze de kerk gingen mijden.

Hij tobde met het leven en toen zijn vrouw overleed kon hij het niet meer aan. Hij pleegde in 1894 zelfmoord door zich in de bedstee op te hangen met een koord.

Blij dat mijn  Piet Paaltje een houten stok is. En een echte vriend.

 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s