IJsseldijk, vogelaars, grutto’s en Zwollenaren

Uitslapen, dat ging niet vanmorgen. We werden al vroeg wakker door het verkeer op de provinciale weg over de dijk van Wijhe naar Zwolle.

Maar we lagen er na ons bezoek aan de plaatselijke Turk, die zijn zaak trouwens “Bella Roma” had genoemd, al vroeg in.

De pizza was lekker, de bediening vriendelijk, de inrichting zoals je gewend bent in dit soort eettentjes.

Na het ontbijt en de koffie zijn we gauw de Caddy-Koets ingestapt en zijn we in de spits naar Zwolle gereden. De wagen werd geparkeerd in een parkeergarage naast het station. Daar moest ik evenveel voor betalen als een nacht op de camperplaats….

We waren op tijd terug in Wijhe, waar we net zoals elke dag eerst verkeerd liepen. Een mevrouw probeerde ons te vertellen dat de bordjes ook daarachter liepen. Ze had hetzelfde accent als mijn Oom Jan, die vroeger in Berkum woonde en eigenlijk uit Zwartsluis kwam. Maar daarover straks meer.

We liepen van de veerboot terug naar de dijk, waar we het paaltje met de roodgele markering zagen onder het hoge gras. We moesten een tijd onder langs de dijk lopen, maar na een kilometer of zo werden we het weiland ingestuurd. Raar eigenlijk, want gisteren mochten we net na Deventer de weilanden niet in, omdat het broedtijd is voor de vogels.

Net of die vogels begrijpen, waar er wel of niet wordt gelopen. Echt raar.

Ik begrijp dat je de vogels niet moet storen in deze periode, maar wees dan consequent en verbied het overal. Anders begrijpen wandelaars zoals ik het niet meer. Maar dit terzijde..

Je zag aan de grond dat die dit jaar of kort geleden nog onder water had gestaan. Nu het langer droog is zie je dat de klei gaat krimpen en scheuren.

We kwamen verderop toch weer bij de dijk terecht, met al dat verkeer erop. We waren blij dat de route de dijk volgde, terwijl de auto’s daar rechtsaf gingen.

De paardebloemen op de dijk met dat uizicht over de IJssel is fantastisch. Wat hebben we weer geluk met het weer, want daardoor is het nog mooier. Ik verval in herhaling, ik weet het: maar het is zo mooi! De IJssel, de dijk, het groene gras, de blauwe lucht, hier en daar een witte wolk, dat geel van de paardebloemen, soms wat lichtrose van de pinksterbloemen. Dat!

Fijn om hier zo te lopen met Frank, die ook nieuwsgierig is naar Zwolle, waar ik in 1982 zijn moeder leerde kennen. Hij wil meer over die geschiedenis horen, terecht!

We wandelen gestaag door, zien bij het dorpje Herxen een ooievaarsnest met daarop een ooievaar die aan het broeden is. Het mannetje is zeker vissen vangen of takjes zoeken, die zien we niet.

We zien er een bord staan met RUST erop, deze bordjes zagen we eerder en dat zijn meestal leuke plekken, waar je bij particulieren waar kunt koffiedrinken, vaak is er een toilet en wordt er nog van alles verkocht, jams of fruit. Leuke plekken!

Ook in Herxen, al we de tuin in lopen, staat daar de mevrouw des huizes, die ons vraagt of we in de tuin willen zitten of dat we met haar een bakje willen drinken.

We kiezen voor het laatste, altijd leuk om wat aanspraak te hebben bij de koffie. We gaan zitten, lekker in de zon, zij haalt de koffie. Ze komt met koffie en zelfgemaakte koek terug met daarin walnoten uit eigen tuin. Heerlijk!

We hebben een heel leuk gesprek, een gezellige tante. Later zegt Frank tegen mij: “Vond je die mevrouw niet op beppe lijken?” En dat was precies wat ik dacht, het voelde gewoon vertrouwd, omdat ze zo op mijn moeder, ús mem, leek.

We praatten over familie in Canada, die Fries praten, over vakanties in Noorwegen, over het weer, over de omgeving. Gewoon gezellig kletsen.

Toen er andere gasten kwamen, ook wandelaars, gingen we weer. We staken ergens een weiland over om weer bij de dijk te komen. Maar dit had niet gehoeven, want een kilometer of zo gingen we weer van de dijk af.

We gingen een natuurgebied in, Tichelgaten. Dit is ontstaan, omdat er ooit klei is afgegraven voor de steenindustrie, er waren vroeger veel steenfabrieken langs de IJssel.

Het is prachtig, ergens is een vogelkijkhut, het verrekt er van de vogels, dat hadden we al gehoord. Ook vliegen er heel veel grote libelles rond. Lente op zijn mooist, hier in Overijssel!

Verderop passeren we een man met een camera met een enorme zoomlens erop. We raken aan de praat en hij vertelt dat er nu prachtige foto’s gemaakt kunnen worden, omdat de vogels die libelles erg lekker vinden.

Hij vraagt ons wat wij doen en we vertellen ons Waddenpelgrimverhaal. Als hij hoort dat we uit Limburg komen, vraagt hij of we ook een Hay uit Grubbevorst kennen. Nee, die kennen we niet…

Een stukje verder komen we nog meer vogelaars tegen, allemaal met camouflagejassen en grote lenzen op de camera’s. Eentje vertelt dat hij vooral valken fotografeert.

We lopen het natuurgebied uit en bereiken Windesheim, een landgoed, maar ook een dorp. De plaatselijke hervormde kerk blijkt vroeger een klooster geweest te zijn met brouwerij. Een heel apart gebouw.

Via een heel verrassende route door de Molenpolder langs de Soestwetering bereiken we Zwolle. We lopen lang over de dijk en genieten van kievitten, grutto’s, reigers. Ik ben blij hier te lopen en vertel dat dit het geluid is van mijn jeugd. Het geluid van weidevogels. Prachtig!

We komen Zwolle binnen door een mooi bos vol met loofbomen. Weer een mooie binnenkomst! Dan besluiten we niet de route verder te volgen maar de snelste weg naar de binnenstad.

Ik kan Frank van alles vertellen over de tijd dat ik met zijn moeder woonde in Zwolle, op kamers en later in een flatje. Hij wil alles weten en alles zien.

Bij de Dominicanenkerk aan Assendorperstraat haal ik een stempel. We bekijken de kerk nog en het schiet me te binnen dat Oom Jan ook met mij deze kerk in ging, toen ik vier jaar oud was: ik was bang, het was er donker, ik vond die beelden eng. Nu blijkt dat het er eigenlijk helemaal niet donker is, en dat de kerk prachtig is versierd. De architect is een leerling van de bouwmeester Cuypers uit Roermond.

In de stad beklimmen we nog de Peperbus, de grootste toren daar. Een prachtig uitzicht over de stad.

Ik kan zien waar we vandaan zijn gelopen, daar in de verte zie je nog de IJssel.

Ook zie ik in het noorden de brug bij Kampen, dat is de volgende bestemming. Waarschijnlijk dan weer met Ans, want Frank en ik stoppen hier. Vanavond nog op een campinkje aan de Vecht, morgen de stad verder bekijken en dan ‘s avonds naar huis.

Tot dan dan!

One thought on “IJsseldijk, vogelaars, grutto’s en Zwollenaren

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s