Een pylger en een wandelaar op het Hanzestedenpad

Woensdagavond zijn we nog naar een kleine camping in Olburgen gereden, niet ver van Doesburg. Camping ‘t Hofke, heel kleinschalig, er staat een yurt die je kunt huren en ze organiseren ook meditatiebijeenkomsten! Dat hadden we op internet gezien, dus dat sprak ons wel aan.

Vannacht in vergelijking met de vorige keer heerlijk geslapen, geen last gehad van de kou zoals in Persingen.

We hebben nu ook wat meer spullen bij ons, wat extra kleding en meer eten. In eerste instantie reserveren we voor twee nachten.

Het is niet druk op de camping, er staan twee tentjes: een van een motorrijder, een van een Schot. Met beiden maken we een praatje. De eigenaars van de camping, Tonny en Janny zijn aardige mensen.

Vanmorgen stonden we op tijd op, toen we gingen ontbijten schoof de Schot aan. Hij vertelde van alles over de Kelten, druïden. Dat er zo weinig op papier staat over de Kelten.

Hij kon er aardig over vertellen, jammergenoeg hadden we niet zo veel tijd, want we wilden vertrekken naar Dieren, om daar met Openbaar Vervoer naar Velp te gaan.

Een prachtige ochtend was het vanmorgen, het was nog een beetje fris, maar we konden de korte broek al aan. Over het dijkje langs een oude rivierarm van de IJssel, Het Zwarte Schaar, liepen we richting veerpontje naar Dieren.

Daar stond “de beschermvrouwe” ons al op te wachten en konden we zo het pontje op. Dieren blijkt ook een mooi stadje te zijn, maar we lopen snel door om de bus niet te missen.

Vlak voor Velp, bij Rozendaal stappen we uit.

We lopen eigenlijk direct het bos in, heerlijk. En mooi met al die frisgroene blaadjes onder die gigantische beukenbomen. Echt prachtig met het zonlicht wat door die jonge blaadjes schijnt. We worden weer verwend!

Zo lopen we de Posbank op, een prachtig gebied met heuveltjes, heidevelden, mooie bomen. Weer is het ontbreken van markering een probleem. Een paar keer lopen we verkeerd.

Op het eind komen we een monument tegen, een gigantische stenen bank. Op die bank hangt een plaquette waarop staat dat de Posbank genoemd is naar de heer Pos, ooit directeur van de ANWB. Nou, dan weten we dat ook weer, echt dit is nieuws voor mij!

Als we de Posbank uitlopen en in De Steeg bij een bakker koffie drinken hebben we het er nog eens over: we gaan vanaf Doesburg het Hanzestedenpad lopen. Dit loopt van Doesburg naar Kampen, zelfs Hasselt en is helemaal gemarkeerd. De route is iets anders dan de Jacobsweg, maar de grotere plaatsen zijn hetzelfde.

Voordeel van lopen met boekje én markering is dat je wat relaxter kan doorlopen. En dat is precies de bedoeling. Je pakt het boekje als je geen markering meer ziet.

Bij de bakker krijgen we ook de laatste stempel….eh..sticker in het Pelgrimspaspoort van Santiago aan het Wad. Het eerste paspoort is vol!

De eerste stempel én de laatste zijn geen stempels, maar stickers van de bakker… niet van de koster van de kerk, niet van de juffrouw van de VVV, niet van de eigenaar van het café. Nee, van de bakker!

We lopen door en komen via een landgoed, Kasteel Middachten, in Ellecom, een heel leuk plaatsje met een lief kerkje, de Sint Nicolaaskerk en een geweldig winkeltje/VVV/café/bakker/terras/drogist/postkantoor.

Ook hier vraag ik een stempel, net zoals vier jaar geleden, een poststempel met Ellecom en de datum.

We rusten even op het kerkhof en genieten van de bloeiende fruitboom en het uitzicht over de weiden.

De weg naar Doesburg is niet veel bijzonders, we lopen over een parallelweg naast een snelweg. Gelukkig is het uitzicht wel geweldig, over de uitwaarden van de IJssel. Een prachtig landschap, veel groen, veel knotwilgen, dijkjes, oude rivierarmen.

Precies waarom wij langs de IJssel naar het noorden willen lopen. In Doesburg rusten we even uit in de stiltekapel, waar het niet stil is, omdat de organist vol op het orgel gaat.

Bij de boekhandel scoor ik nog een stempel en kopen we het boekje van het Hanzestedenpad. Bij de Albert Heijn halen we nog wat boodschapjes en we beginnen direct aan de eerste tien kilometer van het Hanzestedenpad, naar Camping ‘t Hofje in Olburgen.

Er staat bijna geen wind, het is 27 graden. Moe en voldaan en een beetje verbrand komen we aan.

Weer een heerlijke wandeldag. Morgen richting Zutphen.

One thought on “Een pylger en een wandelaar op het Hanzestedenpad

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s