Van de rust in Nistelrode tot kanongebulder in Grave…

Het slapen in ons autootje ging goed vannacht, de matrassen lagen lekker, maar ondanks dat we het raampje open hadden was het erg warm. De volgende keer wat minder dik dekbed mee dus…

We waren al vroeg wakker en omdat we nog op de bus naar Uden en Nistelrode moesten wachten, reden we nog even de Maasdijk op. Fantastisch uitzicht daar met de opkomende zon.

Een mooi begin van de dag!

Op tijd hadden we de auto geparkeerd in Grave, om half negen zaten we in de bus naar Uden. Toen we in Zeeland kwamen bleek dat de chauffeur zich vast had gereden, omdat er wegwerkzaamheden waren. We maakten ons al druk dat we de bus naar Nistelrode zouden missen, maar gelukkig kwamen we nog op tijd aan in Uden.

Daar hoefden we maar kort te wachten, binnen 10 minuten waren we op dezelfde plek als waar we gisteren ook de bus pakten. Jammergenoeg was dat nog een stuk van de plek waar we eigenlijk wilden beginnen. Nog een wandeling door Nistelrode van een kilometer of twee kregen we er vandaag cadeau bij….

Maar het was een prachtige lentedag vandaag, er stond wat minder wind als gisteren en het was een mooie route. Toen we onder de A50 waren gelopen kwamen we in het dorpje Menzel. Je ziet er nog veel van die oude boerderijtjes, half rieten dak, half pannen. Heel authentiek. En de weggetjes slingeren zich door het landschap. Veel boomwallen, kleine percelen. Heel anders dan waar we gisteren liepen, daar zag je veel nieuwe boerderijen en grote percelen. Ruilverkaveling?

We lopen nog door het dorpje Slabroek, waarna we natuurgebied de Maashorst inlopen. Een prachtig gebied met afwisselende bossen, met zowel naald-als loofbomen.

Ook vandaag gebruiken we weer het boekje van Genootschap; Jacobswegen in Nederland deel 2 en we lopen de Jacobsweg Nieumeghen omgekeerd, d.w.z. we kunnen alleen de kaart gebruiken, niet de omschrijving. En markering is nergens te zien! Ook niet aan de andere kant van de paal of boom. Raar!

Als we twijfelen, dan wordt Google-Miep geraadpleegd, maar meestal heb je daar in het bos niks aan, want Miep stuurt je dan naar straten, die dan weer niet op de kaart staan…

Maar op de kaart zagen we dat we de goede richting inliepen, richting Zeeland. Onderweg kwamen we nog wisents tegen, een soort buffels.

We zijn blij als we aankomen in Zeeland. Ik probeer nog een stempel te scoren bij het Jacobushuis naast de kerk, maar de man die er net aan komt gelopen is niet erg behulpzaam en zegt dat hij er niet bij kan. Ik haal maar een stempel bij Bibliotheek aan de overkant. Gelukkig is de mevrouw van de bieb wat vriendelijker en echt belangstellend.

We drinken in het café ernaast een kop Latte en rusten wat uit. Bij de bakker halen we daarna nog wat mueslibollen, waarna we weer verder gaan. Ook Zeeland is een mooi dorp met veel authentieke boerderijtjes, molens. Echt de moeite waard om eens te kijken daar!

We vervolgen onze weg en komen via een lange rechte weg met knotwilgen op een slingerend zandpad. Onderweg weer van die prachtige boerderijen. We lopen verkeerd en passseren een slingerende beek, een prachtig landschap. Ook merken we dat er wat meer hoogteverschillen zijn. Misschien Maasduinen? De Maas ligt hier hemelbreed een kilometer of zes of zeven vanaf.

Ook het wandelen hier is weer een verrassing, zoals zo vaak met die wandelingen in eigen land. Je komt op plekken waar je anders nooit zou komen. En we worden bijna dagelijks verrast.

Via Escharen lopen we richting Grave. Behalve het oude gemeentehuis en de kerk is dit niet veel bijzonders, we lopen nog kilometers door een nieuwbouwwijk. Ik had liever door de natuur gelopen.

Maar de finish vandaag is bijzonder in Grave. Er is een soort historisch festival, alleen in een rare combinatie. Ik zie een soort Geuzen uit de 16e of 17e eeuw, met allelei tentjes, vuren, echt heel mooi. Maar in de verte zie ik een soort geallieerd legerkamp uit WO2.

Ik schenk mijn aandacht aan de Geuzen en doe net of ik die Amerikanen, Canadezen en Engelsen niet zie, dat was een andere tijd. Ik wil nu even in 1637 zijn. Kijk maar eens:

We wandelen nog door het prachtige plaatsje Grave, waar ook een soort historische markt is. Allemaal mensen in oude kostuums, marktkraampjes, heel gezellig.

In de kerk probeer ik nog een stempel te scoren, maar ook hier tref ik een nogal onvriendelijk persoon, hij zegt: “Nee!” en wil duidelijk geen moeite doen om me een stempel te bezorgen.

Ik ga naar het VVV, daar doen ze gelukkig niet zo moeilijk. Maar ik vind het vervelend als pelgrim dat ze juist in sommige kerken zo “klantonvriendelijk” doen en totaal geen moeite willen doen om je te helpen. Zo’n stempel van een kerk, een parochie heeft een pylger zoals mij nou eenmaal liever dan eentje van de kroeg of de bakker….dat is toch niet zo raar?

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s