“En die ouwe Sint-Jan, die kan er wat van….”

Vrijdagmiddag 1.55 uur, we zitten in de trein naar Venlo. We moesten rennen, want we kwamen net aangelopen op Station Den Bosch CS.

Om een uur twaalf, half één kwamen we aan bij de Kathedraal Sint-Jan, het eindpunt van onze Pelgrimstocht naar Sint-Jabik in Fryslân deze week.

We hadden het getroffen bij de Vrienden van de Fiets in Haaren, ontzettend leuke mensen, een heerlijk bed, warm eten gisteren en een ontbijt vanmorgen.

Omdat hun huis nogal uit de buurt van de route van het Pelgrimspad lag, zijn we vanmorgen onze eigen route gelopen. We liepen door het dorp Helvoirt, wat trouwens veel mooier was dan Haaren.

Bij een afgraving, genaamd “De IJzeren Man”, kwamen we weer op de route. Het is een soort recreatiegebied, trimbaan, speeltuin, restaurants, echt van alles daar. In een restaurant dronken we onze dagelijkse bak latte-machiatto en thee, ik bestelde ook nog een stuk wortelengebak. Mmm, heerlijk! Van dat gewandel krijg je toch wel flinke trek….

Op de borden was het niet ver meer naar Den Bosch, maar de Organisatie heeft liever dat Pelgrims flink afzien, dus werden we het bos nog ingeleid.

Het leek net of we weer terugliepen, gelukkig was dit niet het geval. We kwamen vlak langs Kamp-Vught. Ik ben daar eens geweest. Ik was toen als vrijwilliger meegegaan toen ze met de school, waar mijn dochter Iza op zat, daar een excursie hadden.

Ik vond alles wat ze daar vertelden over de Tweede Wereldoorlog zo heftig, zo cru, dat ik er ‘s avonds slecht van thuiskwam. Ik zat me af te vragen of het niet té heftig zou zijn voor die kinderen zoals Iza. Ik geloof dat ze toen een jaar of negen of tien was.

We hebben het erover, Ans denkt dat als je ouder bent het misschien meer indruk maakt. Dat dat soort informatie bij kinderen niet zo blijft hangen…? Het kan dat de menselijke geest zo werkt, ik heb inderdaad als kind genoeg verhalen gehoord over de oorlog, over concentratiekampen. En daar nooit zo last van gehad..

Misschien dat ik nu mijn kinderen wil beschermen voor te gruwelijke dingen uit WO-2?

Het binnenkomen in Den Bosch is gewoon een feest, dit in vergelijking met de binnenkomst in veel andere steden. We komen gewoon ergens bij een oude kazerne binnen, de Isabella-Kazerne, waar nu allemaal bedrijfjes gevestigd zijn. Dan komen we bij een spoorlijn, waar een heel hoge wandel-en fietsbrug overheen gaat.

Over een gewone straat met huizen lopen we verder de stad in. Dus niet door lelijke industriegebieden, zoals on veel andere steden. Via een soort Bolwerk, waar ook nog oude kanonnen staan, lopen we verder de stad in.

Om ongeveer half een zijn er bij de Sint-Jan. Als we daar binnenkomen is er een Mis bezig. Ans gaat even rusten op een stoeltje, ik kijk nog wat rond en maak wat foto’s zoals gewoonlijk..

Bij de koster kunnen we nog een stempel halen, omdat het de ouwe Sint-Jan is, vraag ik hem ook die andere Credential nog te stempelen, die van Chemin ‘d Assise en die van als we nog eens van Vezelay naar Santiago de Compostela willen lopen… de koster vind het allemaal best: “Al zou je het vragen voor heel het dorp waar je woont…”

We eten in het restaurant tegenover de Kathedraal nog een lekkere warme kop soep en slenteren door de Bosch binnenstad richting Station.

Weer een heerlijke wandelweek! Volgende keer waarschijnlijk geen Pelgrimspad, maar het Mariekenpad richting Nijmegen. En vandaar weer verder richting Wad.

Het gaat sneller als ik dacht, in 10 dagen zijn we al in Den Bosch. En we kunnen al gauw aan dat traject Den Bosch naar Nijmegen beginnen. Hopelijk is het dan wat warmer!

2 thoughts on ““En die ouwe Sint-Jan, die kan er wat van….”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s