Brabantse dagen zijn ook lang als je verkeerd loopt

Vandaag liepen we weer een etappe van het Pelgrimspad richting Sint-Jacobi-Parochie, in het kader van de Camino Santiago Aan Het Wad.

We zetten onze auto neer op de plaats waar we ‘s middags hopen aan te komen, Steensel. Omdat het nogal ingewikkeld is met openbaar vervoer naar de vertrekplaats Heeze te gaan, hebben we mijn zoon Frank gevraagd of hij ons naar Heeze wil brengen.

En zoals een goede zoon betaamd doet hij dit natuurlijk graag…

Om een uur of tien zet hij ons af bij Station Heeze, waar we direct de route kunnen volgen.

Al gauw genoeg zijn we weer in het bos, het is weer stralend blauw en het lentezonnetje lijkt steeds krachtiger te worden. De wind is nog wel wat koud, maar daar kan je je op kleden.

Het is prachtig in de bossen en het pad slingert er door heen. Het is vandaag een afwisselende dag. Niet alken bos en hei, maar ook wandelen over mooie landweggetjes met bomen aan de kant en mooie uitzichten. Vooral met die strakblauwe luchten is het prachtig oom zo om je heen te kunnen kijken.

Vlak nadat we de A2 passeren komen we eenleuk café tegen, waar we een kop koffie en thee drinken. “De Hut van Mie Pils”. Binnen zitten er ongeveer tien mannen op leeftijd zeer luidruchtig te spektakelen. Het geloof is een loopgroep, wat dat ook mag betekenen..

Verder komen er vooral mensen met honden, ik geloof dat in het andere gedeelte van het café zes of zeven honden zitten. En allemaal in goede vrede, ze blaffen niet, ze zitten alleen naar elkaar te kijken.

We lopen verder en komen in een bos terecht. In het zonnetje is het lekker lopen. Dat zal wel anders zijn als de bladeren op de bomen zitten.

In Valkenswaard blijkt dat de route niet door het centrum loopt, waar ik eigenlijk de kerk wil bezoeken. We eten onze boterhammen op op een picknickbank. Maar we houden het net zoals gisteren niet lang vol, want we koelen toch snel af omdat we in de wind zitten, zelfs met twee jassen aan.

We lopen verder, eerst over een oud spoor wat nu een snelfietspad is geworden, er wordt dan ook veel gefietst, jong en oud, vlug en langzaam. We zijn blij dat we een bosweggetje in kunnen lopen, een stuk rustiger.

Na al het bos is het tijd om over weggetjes te lopen, die slingeren door het mooie landschap door kleine dorpjes. Zo komen we ook in Loon, een prachtig brinkdorp, waar een stuk grond ligt met bomen. We lezen dat dit vroeger de gemeenschappelijke grond is waar de boeren hun vee neerzetten. Omdat de koeien de groenten in de tuintjes opvraten, werden er heggetjes gepoot voor de huizen. Nu ziet het er nog precies zo uit. Het lijkt net of je in een openluchtmuseum rondloopt, prachtig!

We vervolgen onze weg en komen nog langs een watermolen. We steken de weg over en moeten warempel over een camping lopen, langs het riviertje de Dommel en dan door het bos weer richting Riethoven.

Op het eind verlopen we ons omdat de markering ontbreekt. Als we dan met hulp van een ANWB-paddenstoel verder lopen en toch weer markering tegenkomen gaat het fout.

We volgen de markering maar het blijkt een andere route te zijn: de Grenslandroute. Zo lopen we ongeveer drie kilometer verder dan de bedoeling. Moe, maar voldaan komen we om vier uur aan in Steensel. Daar haal ik nog een stempel bij Motel Steensel.

Zeven wandeldagen tot nu toe, morgen en overmorgen gaan we met openbaar vervoer en slapen we bij een Airbnb en Vrienden van de Fiets. Dan hopen we vrijdag in Den Bosch te zijn.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s