Ooit was de aarde plat

ooitwasdeaardeplat

Ooit was de aarde plat je viel eraf
wanneer je tegendraads de rand zocht
en wars van hoge heren blind voor straf
een moeten vond in wat niet kon of mocht.

De hemel was toen hoog, je klom erin
als je je hoofd maar boog, je hand ophield,
geen dingen zei over een Nieuw Begin,
je kromde, bad en werkte, neergeknield.

Van aarde was de schotel, was het bord
dat uit jouw hand ontstond, waarvan je at
en dat je brak. De fabricant zijn naam

Stond aan de onderkant, jouw pseudoniem.
Uit leem en geest zijn wij, ook jij wist dat.
De mens heeft zich in kunst omhoog gestort.

Wiel Kusters

 

Dit gedicht zagen we toen we langs de Maas, net voorbij het Bonnefanten Museum liepen, op een muur.

 Het gedicht  is geplaatst op de zogenaamde Bordenhal, waar vroeger de “pottemennekes” van Maastricht o.a. keramiek vervaardigden in de aardewerkfabriek die er toen was. De inhoud van dit gedicht is een eerbetoon aan die “aardewerk-makers”. De Bordenhal staat op het terrein, dat vroeger fabrieksterrein is geweest voor de keramische industrie in Maastricht en leent haar naam aan een van de nieuwste stadswijken van Maastricht, de wijk “Ceramique”.

 

Bron:

https://straatpoezie.nl/

‘Straatpoëzie’:  Op deze website worden gedichten verzameld die te lezen zijn in de openbare ruimte van Nederland en Vlaanderen.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s