Stempelleed en Overwinteraars

Het is vandaag zondag, letterlijk en figuurlijk. De zon schijnt met zoals de afgelopen dagen een lieve lust. Prachtig weer om te wandelen dus…

Vandaag is het een heugelijke dag, want we gaan na vijf dagen wandelen Limburg verlaten. Ik ben benieuwd naar deze nieuwe route, want ik liep in 2014 over Roermond en Venlo.

Nu dus over Weert en dan richting Maarheeze. We parkeren de auto in de buurt van het station en gaan eerst nog naar de Zusters Birgitinessen om daar een stempel te vragen. Een jonge zuster doet open, maar lijkt het eerst niet te begrijpen, dan blijkt dat ze nu geen tijd heeft omdat er een mis gevierd wordt. Ze zegt dat ik vanmiddag terug kan komen.

We vertrekken en lopen dezelfde weg die we gisteren heel vermoeid ook al liepen. Als we langs de Kazerne gaan waar nu het COA is gevestigd bedenk ik dat we daar ook goed een stempel kunnen halen. De man van de receptie geeft twee COA-vignetten die op een envelop staan met een datumstempel erop. Op een of andere manier vind ik het geweldig dat deze stempel nu in mijn Wadden-Camino-Paspoort staat!

We lopen weer langs hetzelfde kanaal, de Zuid-Willemsvaart en slaan rechtsaf. Al gauw komen we in een mooi natuurgebied terecht. Met bos- en heidevelden. Er zijn veel wandelaars op deze zonnige zondagmorgen, ook komen we fietsers en joggers tegen. En veel wandelaars die de hond uitlaten.

Vandaag komen we geen dorpen meer tegen, we wandelen de hele dag door de natuur. Ik vind dat heerlijk, ik ben niet zo’n asfaltloper, hou er meer van als de ondergrond een beetje dempt.

We steken een spoor over, even later steken we de A2 ook nog over. Een stukje verder komen we een wandel-en fietscafé tegen. Daar drinken we een lekkere bak koffie en het blijkt dat ze ook nog huisgemaakte cake hebben, die bijna zo lekker is als die bij ons thuis.

Ook hier is het druk, veel wandelaars. Als we weer verder wandelen, ik de sterkte van het ijs op een vennetje even heb gecontroleerd, zien we dat we niet zo ver meer hoeven naar Maarheeze. We wandelen nog een stukje door en eten rond twaalf uur onze boterhammen op een bankje. We zitten niet lang, want je verkleumd gauw zo in de wind.

Na de pauze komen we nog “De Grenskerk” tegen, een soort openluchtkerk. Op een bord zien we dat in 1648 na de Vrede van Münster de katholieken in Brabant niet meer hun eredienst mochten uitvoeren en daarom en net over de grens in Limburg dit deden in de Grenskerk. Deze heeft hiet tot 1712 gefunctioneerd, later is de kerk afgebroken en nu is er op die plaats een openlucht kerk gebouwd.

Het laatste stukje naar het station van Maarheeze (we komen helemaal niet in het dorp) maken we gebruik van Google-maps, die ons mooi de weg wijst door het bos en langs een villawijk.

Vlak bij het station is een soort “overslag”-centrum van Solmar Tours, daar kunnen Spanje-gangers of overwinteraars overstappen of de trein pakken. Omdat ik geen stempel heb van Maarheeze stap ik daar maar binnen. De man achter het loket is heel vriendelijk en haalt boven een stempel. Ik raak aan de praat met een oude mevrouw, hartstikke bruin gezicht. Ik vraag haar of ze net terugkomt? Ja, ze heeft bijna 24 uur in de bus gezeten, ze is zes weken weggeweest en wacht nu op de bus naar Arnhem. Ze zegt dat het hier zo koud is en dat het in Benidorm zo heerlijk was. Ik zeg dat je je er op kan kleden, alleen dat de wind wat guur is. Ze vertelt dat ook in Benidorm de wind heel guur kan zijn.

De man komt met zijn zijn stempel, ik bedank ‘m en denk: “Gelukkig kun je ook in Nederland overwinteren….mijn lief en ik doen dat eigenlijk heel goed, kijk maar eens naar deze week… ”

In de de trein terug naar Weert rekenen we uit dat we bijna 120 kilometer gewandeld hebben in vijf dagen, niet gek… We zijn in Brabant!

In Weert bellen we nog eens aan bij de Zusters en krijgen na wat heen-en-weer weer gepraat we ons welverdiende Stempel.

In de Martinuskerk krijgen we nog een rondleiding van een mevrouw die daar vrijwilligster is en die van alles vertelt over de Graaf van Horne die er begraven is. Ze laat ons ook de muurschildering zien van Jacobus. We zien zelf dat er ook nog een beeld van ‘m hangt.

De eerste week van onze Pelgrimsreis zit er op. We verheugen ons al op de volgende, misschien over een paar weken. Van Maarheeze naar ‘s Hertogenbosch.

Sint Jabik, wy komme er oan!

One thought on “Stempelleed en Overwinteraars

  1. Wat een heerlijke tocht en week hebben jullie weer gehad Andries. Fijn om weer zo mee te genieten! Als jullie langs Nijmegen komen wees welkom! Hartegroet, Elisabeth

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s