Gedicht uit Manjarin

PHOTO_20150627_091350

Onderstaand gedicht kwam ik vandaag tegen op Facebook, geschreven door Frederiek van Rhijn. Het sprak mij erg aan, vandaar dat ik het plaats op deze site.
Ik sliep in juni 2015 ook in Manjarin en werd ‘s avonds door Tomas uitgenodigd om samen met hen te eten. Ze vierden dat hij op die dag 22 jaar op Manjarin woonde.
Met een Fransman sliep ik in een soort schuur, we sliepen niet veel, want de honden van Tomas bleven ‘s nachts blaffen. Maar al met al een geweldige ervaring om daar te zijn bij die ouwe Tempelridder.
Dit schreef Frederiek van Rhijn op Facebook:

Dit gedicht heb ik in Manjarin gekopieerd.
Er staat een krakkemikkig huis, met allemaal toeters en bellen. Ik heb er vast nog wel ergens een foto van. Er lag ook een soort gastenboek met dit waanzinnig mooie gedicht.

 

Estas en Manjarin,
peregrina,
que subes montes para ver horizontes,
alma errante y dolorada,
con hambre de verdades,
que busca solidades para tener compañia,

mente vagabunda,
peregrina,
que vuela mas que camina
que aùn no llega, y ya se va,
tu camino va a SANTIAGO,
y tu…
donde vas?

Gedicht
Je bent in Manjarin
pelgrim
die bergen beklimt om horizons te zien
dolende ziel en een pijnlijk gevoel
hongerig naar waarheid
op zoek naar eenzaamheid

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s