Fotoimpressie Zuiderzeepad Kampen-Scherpenzeel

Advertisements

In de regen naar de femylje!

In Kalenberg was een piepklein campinkje met alleen grijs-witte caravans met dito bewoners. Er bleek geen winkel meer te zijn, dus heb ik een fiets gehuurd en zijn we zo door een heel leuk paadje naar Oldebroek gegaan om te shoppen. Met zoals de vorige keer ben ik daar de plaatselijke kapsalon ingestapt en kreeg ik een knipbeurt bij Kapsalon Doreen.
Bij de Coop kochten we wat broodjes, wat beleg en fruit.
Toen weer terug over het weggetje, Ans achterop. Mooi groen, veel bloemetjes, prachtig landschap. Overal rond de Zuiderzee hetzelfde landschap, wat me zo bekend voorkomt. Net Gaasterland, waar ik vandaan kom. Tussen de kleine percelen in mooie eiken, overal boterbloemen, zuring, geweldig. Mooi dat we dit nu met zijn tweetjes kunnen beleven, dat is dubbel zo mooi!

image

In het restaurant naast de camping hebben we ‘s avonds gegeten, heerlijk! Daarna moe het bedje in. Lekker geslapen. Wel wakker geworden van de regen vannacht. Vanmorgen regende het nog en hebben we de tent nat opgerold en ingepakt, ontbeten hebben we in een lounche-ruimte bij het restaurant. Dat is nog eens luxe camperen!
In de regen richting Ossenzijl gelopen. Maar Ondanks dat het nat was, was het Weerribben landschap wonderschoon: al dat water, al die rietvelden, al die kleine arbeidershuisjes. Prachtig! Ja, arbeidershuisjes, die nu wel drie ton opleveren bij de makelaar zagen we gisteren in Oldebroek!

image

In Ossenzijl bleek dat de kroeg nog dicht was, dus zijn we doorgelopen naar Scherpenzeel. Onderweg kwamen we bij Spanga nog een mooie klokkentoren tegen. Deze zie je veel in Fryslan vaak in wat armere gebieden.

image

Voor de middag kwamen we aan in Scherpenzeel, dit keer eindbestemming van deze Zuiderzeepad-etappe. Nu eerst familieweekend! Gauw douchen, schone kleren aan dan kan het feest beginnen!

image

Door het nieuwe en oude land

Gisteravond zijn we nog naar Vollenhove gelopen. Zin in koffie, maar dat viel vies tegen. De Latte Machiatto die we besteld hadden was echt niet te pruimen. Veel te sterk, veel te oude koffie, te weinig melk. Zelf met bijbestelde melk was het nog niet te drinken…en de sfeer op het terras was ook niet goed. Wel een leuk plaatsje, Vollenhove.

image

Nog een lekkere kroket en en een friet en toen weer naar de tent bij de SVR-camping.
Het heeft wat geregend, maar koud was het niet. Op tijd het bedje in.
Allebei goed geslapen, vooral Ans, die heel blij is met haar matrasje. Superlicht, klein en heerlijk om te liggen.  Die van mij is opgevouwen 4x zo groot en is nog lek ook. Toch redelijk geslapen. Wel elke morgen vroeg wakker door het gefluit der vogelen.
Maar dat is lekker wakker worden beter dan door zoevende automobielen of motorfietsen.
Voor acht uur hadden we de tent afgebroken, ontbeten en de boel weer ingepakt. De tent wel nat, maar in een plastic zak gaat het wel in de rugzak.
We waren zo in Vollenhove, daar gingen via de brug de Noordoostpolder in en liepen we kilometers langs het randmeer richting Blokzijl, ook al zo’n prachtig havenstadje. Ik maakte foto’s van een kanon en bij terras Sluiszicht, waar we vandaag wel heerlijke Latte kregen, kwam ik er achter dat mijn Routeboekje nog bij het kanon lag. Gelukkig lag het er nog. Flink lang gezeten, vandaag hoeven we niet veel kilometers.
Bij het café heb ik nog een stempel gehaald van het Jabikspaad. In 2014 was ik er geweest, maar was het gesloten. Ik heb toen een stempel bij een computerzaak gehaald. Zie: PylgerAndrys.waarbenjij.nu
.

image

image

De route ging verder langs de dijk, door het dorpje Baarlo! Ook hier dus een Baarlo. Daarna liepen we door Nederland! Een klein dorpje aan het water van de Weerribben. Daarna ging we het natuurgebied in. Veel rietvelden, veel water, dus ook veel muggen. Allebei flink ingesmeerd met antimug-spul.
Al gauw genoeg waren we in Kalenberg, een dorpje wat lijkt op Giethoorn, allemaal kleine huisjes aan het water. Prachtig!
Hier hebben we het tentje opgezet, den heel tuttige camping, maar we staan aan het water en we hebben een picknicktafel naast de tent. Nu lekker uitrusten. Morgen weer verder, we lopen Scherpenzeel nog voorbij, zo snel lopen we. Te gek toch!

image

Zuiderzee-Camino

Ik heb al heel lang dat boekje van het Zuidrzee-pad in huis liggen. Al jaren. Ooit hebben Ans en ik afgesproken om deze LAW-route (Lange Afstand Wandeling) een keer te lopen.
Nou, dit jaar komt het er van. Vorige week zijn we begonnen. Eigenlijk als oefening voor volgend jaar of het jaar daarop. Dan willen we het Olav-pad in Noorwegen gaan lopen, zo’n 650 km van Oslo naar Trondheim.
Vorige week zijn we naar Elburg gereden, tent mee en dagrugzakjes. We hebben een paar fantastische wandeldagen gehad. Van Nunspeet naar Elburg en van Elburg naar Kampen. In Kampen weer met trein en bus terug naar de camping in Elburg.
Het was prachtig weer en we liepen een paar keer over de oude dijk van de Zuiderzee. Mij trekt dit helemaal, omdat ik in Fryslan aan het IJsselmeer geboren ben. Dit wordt dus mijn Zuiderzee-Camino. In plaats van Santiago ga we dit keer naar de Toer van Nijemirdum. Ook een mooie bestemming vind ik….en ook hier is de weg er naar toe, het lopen door deze landschappen tegelijk ook het doel van de wandelingen.

image

Wat een heerlijke dagen waren dat!!

Nu is het een week later en zit ik op een kleine SVR-camping ergens tussen Sint Jans klooster en Vollenhove. Gisteren zijn we vertrokken vanaf Kampen. De auto hebben we in Scherpenzeel neergezet. Deze week de eindbestemming van de wandelingen. Vrijdag moeten we daar zijn, want dan begint ons familieweekend, waar onze Trompen bijeenkomen, groot en klein.
Dat kwam dus mooi uit om te combineren! Gisteren hebben we een kilometer of acht of negen gelopen. Daar stond in mijn boekje (uit 1999) aangegeven dat er een paal-camping was waar je gratis je tent kon neerzetten, heel primitief. Toen we daar kwamen was er geen camping te bekennen. Een man die er in de buurt woonde zei, dat we best de tent neer konden zetten, als hij maar niet in het zicht stond. Zo gezegd, zo gedaan! Onder een hoogspanningskabels stond ons tentje achter een dijkje.
Vanmorgen was alles wel wat nat en klam, alles zo ingepakt.
Vandaag hebben we een prachtige route gelopen, van Lutterzijl naar Sint Jansklooster. Langs Kamperzeedijk, waar we op het fietspad meisjes in rokken en kouzen zagen fietsen, waarschijnlijk zwaar gereformeerd. Typisch dat ze zo herkenbaar zijn, onze orhodoxen. Lange rijen op de fiets op weg naar de Gereformeerde School in Kampen denk ik.
We liepen weer veel over dijken, soms door het lange gras. Mijn broek werd flink nat door het natte gras. Op plekken liepen schapen over de dijk.
Bij Genemuiden gingen we met de veerpont naar de overkant. Weer een heel stuk over de dijk richting Barsbeek, daar rustten we een tijd op een stenen bankje ter herinnering aan de Afsluiting van de Zuiderzee. Vanaf daar door Sint Jansklooster, waar we bij de Coop nog wat boodschappen deden naar de SVR-camping, een kilometer van Vollenhove.
Een kilometer of 22 hebben we gelopen, met bepakking, met grote rugzakken, tent, slaapzakken enz. Het ging hartstikke goed: wel hier-en-daar wat pijntjes, maar dat hoort erbij. En elke dag word je handiger met de zakken op de rug. Ik ben trots op Ans, dat ze zoveel kilometers ongetraind met dat gewicht op haar rug kan lopen. Dat wordt nog wat! Kei-leuk is het om niet alleen, maar met haar te lopen: Super!

image

Morgen weer een verslagje!

In mei leggen alle vogels een ei

zonnegloed

Het wordt tijd om weer eens een berichtje op deze blog te zetten. Ik schreef al eerder dat er geen dag voorbij gaat dat ik niet denk aan de Camino! Dat was al even geleden, het laatste berichtje was van bijna een maand geleden.
Vandaag begint mei en het is nog niet veranderd: nog elke dag denk ik aan die Camino. Het lijkt of ik er door ben betoverd. En dan bedoel ik dat niet vervelend. Het is fijn om terug te denken aan die Pelgrimsreis met al zijn hoogte- en dieptepunten. Het is fijn om nog contact te hebben met Pelgrims die ik onderweg tegenkwam. Het is fijn om contact te hebben met Pelgrims die nu gaan.
Ik ben er een paar aan het volgen, die nu onderweg zijn. Een paar hebben een blog en ik krijg bijna dagelijks bericht als er weer een dag gelopen is. Ik krijg daardoor bijna het gevoel dat ik meeloop. Vooral als ze op plekken lopen waar ik in 2014 of 2015 ook heb gelopen. (of gestapt zoals de Vlamingen zeggen…)
Een is van Henk uit Berkum, hij loopt vanaf Zwolle en gaat via Vezelay naar Le Puy en dan naar Saint-Jean-Pied-de-Port. Zijn blog heet: https://henkslompgaatnaarsantiago.wordpress.com Mooi om te lezen en hij zet er veel foto’s op. Hij is nu 65 dagen onderweg: vandaag zit hij in de sneeuw op 1100 meter…
Ook volg ik Theo Wasmus die ik leerde kennen op het Pelgrimsweekend in Vessum net voor ik vertrok. Hij is nu Perigieux voorbij en schrijft prachtige ontroerende stukjes in zijn blog https://theonaarsantiagoblog.wordpress.com
Sinds een paar weken volg ik Janny, zij is nu zo’n 14 dagen onderweg vanuit Gemert en is nu net in Frankrijk aangekomen. Ze heeft echt pech met het weer: heel veel regen en erg koud.
Haar blog is: https://dewegervaren.wordpress.com
De laatste die ik noem is de blog van Harrie Weezeman, die al verschillende keren naar SdC is gelopen, ook met een groep nierpatiënten. Momenteel loopt hij de Camino del Plato vanaf Sevilla. Ook hij schrijf dagelijks mooie en soms ontroerende stukjes in zijn blog: https://waarloopjijwarmvoor.nl

Via Facebook kwam ik terecht op een blog van een avontuurlijk jonge Pelgrima, Zora. Zij schrijft op een een heel speelse en leuke wijze over haar pelgrimsavonturen: https://pelgrimzora.wordpress.com
En dan zijn er nog die ik volg op Facebook: Herman die ik ontmoette op Pelgrimsweekend en in Groningen. Hij loopt nu de Camino Portugues vanuit Porto.  Greetje, die op dat weekend was van Renee, zij loopt vanaf Saint-Jean-Pied-de-Port. En dan nog Marga, die op dat zelfde weekend was en in Burgos gestart is.
Ondertussen heb ik nog mailcontact met met oude wandelvrienden. Gisteren mailde Andrea nog, mijn dappere wandelmaatje uit België.
Het is echt magie, die Camino. Na negen maanden ben ik er nog elke dag druk mee. Het houdt niet op. Het heeft mijn leven nu al veranderd: en ik vind dat niet erg!