80 km pelgrimspraat

kennedymars 2016

Een tijdje geleden had ik met Ton afgesproken om weer eens de Kennedymars in Sittard te gaan lopen. Ton heb ik een paar jaar geleden ontmoet op de Kennedymars in Someren. Hij had toen  een Jacobsschelp achterop zijn rugzak.

Door die Jacobsschelp raakten we met elkaar aan de praat. Ik vroeg ‘m of hij soms naar Santiago ging lopen. Hij vertelde dat hij de Kennedymars liep om te oefenen, omdat hij een paar weken later met pensioen zou gaan en dan naar Santiago de Compostela zou gaan vanaf Reims. De etappes naar Reims had hij van te voren al gelopen. Ik ben Ton blijven volgen, heb zijn blog steeds gelezen: ton-naar-santiago-de-compostella.webnode.nl

We hebben contact gehouden, zijn nog een keer gaan wandelen in het zuiden: een stukje Pieterpad van Sittard naar Maastricht. Een stukje Hertogpad vanaf Deurne naar het Leudal.  En we liepen al een keer de Kennedymars in Sittard en nog eens in Someren.

Ton is ondertussen al voor de tweede keer in Santiago de Compostela geweest, vorig jaar liep hij van Saint-Jean-Pied-de-Port naar Santiago de Compostela. Ook is hij mij blijven volgen, ik liep ook vorig jaar, maar een paar maanden eerder.

Nou, dan heb je veel bij te praten! We vertrokken gistermorgen om vijf uur, we waren al om drie uur opgestaan, Ton bleef bij ons slapen. De hele 80 kilometer veel gekletst en herinneringen opgehaald. Verteld en geluisterd naar elkaars ervaringen tijdens de Camino.

Het blijven mooie, speciale vriendschappen die zijn ontstaan door de Camino. Misschien wel omdat Camino-vrienden het beste begrijpen hoe je die ervaringen hebt beleefd. Buitenstaanders zeggen al gauw: “Nou weet ik het wel, nu heb ik er wel genoeg over gehoord…”en het gesprek zal ergens anders over gaan. Pelgrimspraat kun je dertien, veertien uur achter elkaar en dan ben je er nog niet over uitgesproken. Het blijft wonderlijk.

De Kennedymars hebben we in dertien uur en vijfenveertig minuten uitgelopen, zo snel hadden we nog nooit met zijn tweeën de mars gelopen, bijna een uur sneller dan de vorige keer. Allemaal door die wonderlijke Caminopraat. Kilometers en de tijd, die vliegt voorbij,

net als bij de Camino.

 

 

Advertisements

Wandeling

oyen

 

Wandeling
Onze gesprekken werden langzaam
onze vragen beantwoordden we met kijken
naar de langzame wereld om ons heen

 

de dorpen en landerijen in de diepte
de vogels bijna verdwijnend in de hemel

 

we gingen zitten kijken naar deze prachtige
onverschilligheid van de wereld
naar de overbodigheid van onze vragen

 

                                                                     Rutger Kopland
                                                                     ‘Wandeling’
                                                                      Uit: Verzamelde gedichten.
                                                                      Van Oorschot, 2015

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wat een timing van het Genootschap!

image

Precies een jaar na mijn vertrek uit Reims ontving ik vandaag het Compostela-register 2015 van het Nederlands Genootschap van Sint Jacobus.
Natuurlijk ben ik blij dat ik er in sta: ik sta in een rijtje Trompen, waarvan M. al in 2007 in Sain Jean-Pied-dePort is vertrokken en 5 oktober van dat jaar aankwam in Santiago de Compostela.
Bij mij staat in twee talen dat ik vertrokken ben uit Sint Jacobiparochie:

santiagoregister

ook Sint Jabik staat vermeld! Ook is er een Jelle, die ook vorig jaar gelopen heeft. En na de Trompen staat er ook nog een Trompe, met een streepje op  de e: een luxueuze Tromp?
Jammer dat er alleen Nederlanders instaan: ik was wel benieuwd naar Andy, naar Andrea, naar Dorothea, naar Christian. Ook had ik de Franse dakloze Frederic opgezocht en de Zweedse Linea en haar zoon Alexander. Of  Ronan uit Bretagne, Francesco, Shanti uit Italië, Paolo uit Sicilië.
Allemaal staan ze in dat boek in Santiago de Compostela, in dit register staan alleen de Nederlandse pelgrims vermeld. Ik ga me er vanavond eens in verdiepen: benieuwd wanneer Bram is aangekomen, of hij nog op tijd was voor de Vierdaagse in Nijmegen.
En zo blijf ik voorlopig nog wel even bezig met die Camino. Vraag me af of het ooit overgaat….voor mij hoeft het niet hoor, het blijven mooie herinneringen. Wat mij betreft: onvergetelijk!

Reims, een jaar geleden…

image

Vandaag is het precies een jaar geleden dat ik mijn Reis vervolgde vanaf Reims in Noord Frankrijk. Ik las in mijn verslagen, blogs dat ik eigenlijk in het jaar dat ik 60 jaar zou worden de Camino de Santiago wilde gaan lopen. Achteraf ben ik heel blij dat ik een jaar vroeger ben gegaan. Waarom uitstellen als het eigenlijk al kan!
Op 9 maart 2015 wist ik nog niet wat ik allemaal zou tegenkomen, welke geweldige momenten, maar ook welke tegenslagen ik tegen zou komen. Ik was vooral heel zenuwachtig en gespannen voor alles wat nog moest komen.
Achteraf kan ik zeggen dat hoe dichter ik bij Santiago de Compostela kwam hoe rustiger ik werd en hoe meer vertrouwen ik kreeg dat het elke dag wel goed kwam. Vertrouwen in mezelf, vertrouwen in Jacobus, vertrouwen in de medemensen. Dat realiseer ik me nu,   acht maanden na mijn aankomst in Fisterra, is het mooiste wat de Camino me heeft opgeleverd.