Het jaar loopt af…. de Camino is gelopen…

image

Het is bijna eind van het jaar, nog een paar dagen dan is het weer Kerstmis. Ik bedenk me hoe ik er vorig jaar bij zat: ik was toen echt aan het aftellen tot begin maart. Het begon toen aardig te kriebelen. Nu is alles achter de rug, ik heb mijn Camino gelopen en ik ben “rijker” teruggekomen als toen ik ging. En die rijkdom gaat dan vooral om het immateriële. Ik voel me rijker, door de ervaring van het alleen lopen, ik voel me rijker door de vriendschappen die ik sloot, ik voel me rijker door de rust die ik vond in mezelf. Ik voel me rijker door het vertrouwen wat ik kreeg in mezelf en in anderen. Ik voel me rijker door het vertrouwen wat ik kreeg dat het echt elke dag wel weer goed komt. Nu ook nog.

Het is een geweldig jaar geweest, ik heb zulke leuke mensen ontmoet, ik ben op zoveel plekken liefdevol en warm ontvangen. Ik ben geholpen door vrijwilligers van “vrienden van Saint Jacques” die dit allemaal in hun vrije tijd deden. Die oude madam, die me naar het ziekenhuis bracht in haar Peugeotje. Ik stond onderweg doodsangsten uit…. Het lekkere avondeten bij de gastgezinnen, de excursie naar de wijnboer. Teveel om op te noemen. Ik kwam erachter hoe groot Frankrijk eigenlijk is: er kwam geen eind aan. En achteraf lijkt het wel of ik in 2015 drie Camino’s heb gelopen: die van Reims tot Cluis, waar ik geblesseerd naar huis moest gaan, de Camino vanaf Limoges met Andrea en Christian. En de Spaanse Camino, die zo anders was dan het Franse gedeelte. Veel drukker, hectischer, maar ook verschrikkelijk mooi.

De rare dagen met “baas” P.E., die ik blijkbaar moest tegenkomen, om weer bij mezelf uit te komen: ik ben mijn eigen baas! De ontmoetingen onderweg met Andy, met Emil, met Joe, de andere Ier. De dagen dat ik samenliep met Dorothee uit Duitsland, nadat ik haar tegenkwam in dat kleine kerkje van San Nicolas. Het slapen in dat kerkje, de voetwassing door de Italiaanse vrijwilligers. Het heeft zo’n indruk op me gemaakt, het heeft me vooral ontroerd. Net zoals een paar dagen later bij de zingende zusters in Carrion de los Condes. Liefdevol opgevangen te worden, de pelgrimszegen krijgen: als je me vantevoren had gezegd dat het me zo had ontroerd, dan had ik het niet gelooft.

Want dat gebeurde onderweg: het gevoel dat je hart open ging staan, het voelde kwetsbaar, maar ook heel sterk. En hoe het komt weet ik nog steeds niet, door de grote lichamelijke inspanning elke dag? Of doordat je met zovelen, daar door het Spaanse land aan het lopen bent?
Achteraf denk ik, je vertelt je levensverhaal aan wildvreemden onderweg, maar jij krijgt ook hun levensverhaal te horen. Iedereen op de Camino heeft zijn eigen verhaal, zijn eigen motieven om deze Weg te lopen. Ik ben maar weinig mensen tegengekomen, die het puur uit sportieve overwegingen deden. En met die mensen had ik niets, daar voelde ik niets bij.

Het merendeel had wel een verhaal, een speciale reden om de Camino te lopen of te fietsen. Niet alleen de Weg naar Buiten lopen, maar ook de Weg naar Binnen. Dit is denk ik wat mij het meest geraakt heeft, de openheid van mede-pelgrims. Onderweg heb ik heel wat mooie gesprekken gevoerd.
Zo stil en in mezelf als ik in Frankrijk liep, zo luisterend en pratend liep ik over de Spaanse meseta’s. Niet alleen maar hoor, op zijn tijd ook weer alleen, of op afstand van anderen. Die ruimte moet je wel pakken voor jezelf en dat deed ik.
Dat het afgeven van der stenen op Ferro del Cruz me zoveel zou doen, had ik niet verwacht, ik liep wel verder met letterlijk en figuurlijk veel minder gewicht: vooral die A-steen met die scherpe randjes was zwaarder dan ik dacht. Lichtvoetig en met een opgeruimd gevoel liep ik verder.

De aankomst in Santiago de Compostela viel me erg tegen, ik vond het maar een toeristisch gedoe daar, net Valkenburg. Was dan ook blij om verder te lopen, nadat ik in de Cathedraal was geweest en mijn Compostela had opgehaald. Wel een heel leuk gesprek gehad in de Huiskamer de Lage Landen. De man kwam ik in oktober nog tegen in Groningen, we waren elkaar nog niet vergeten.

Dat was een heel mooi stuk om nog te lopen, van Santiago de Compostela tot de Atlantische Oceaan, tot Fisterra. Daar schoot ik helemaal vol toen ik die blauwe zee in de verte zag: ik heb het gehaald! Ik heb van Zee naar Zee gelopen! Van Sint Jacobiparochie, Zwarte Haan bij de Waddenzee tot Fisterra, het Eind van de Wereld aan de Atlantische Oceaan.

In Fisterra nog lekker bijgekomen in een super-relaxte Albergue, een weekje bleef ik daar. Ook daar leerde ik nog pelgrims kennen, ook Dorothee kwam nog daar. Een prachtige afsluiting van een Camino, die ik echt nooit meer zal vergeten, de Camino zit in mij.

De dagen daarna in Santiago de Compostela waren ook onvergeetlijk, samen met Ans en de kinderen, alle drie waren ze daar: Frank, Jan en Iza. Een mooie afsluiter, maar ik was ook blij dat ik weer naar huis kon gaan. Thuiskomen was nog nooit geweest als dit jaar. Ook al onvergetelijk….

De laatste regels in mijn Santiago-blog….misschien als er iets is wat gaat over de Camino, dat ik er nog wat over schrijf, maar voorlopig is dit het laatste blog-bericht. Ik wens jullie allemaal het allerbeste: heel fijne kerstdagen, alvast een heel gelukkig nieuwjaar.

Buen Camino! Ultrea!

Andries

Advertisements

4 thoughts on “Het jaar loopt af…. de Camino is gelopen…

  1. Ha skat, mooie laatste blog. Een totaaloverzicht van de afgelopen jaren. Dat wat je meeneemt blijft altijd bij je !
    Ik wens je alle liefde in 2016 ! Voor jou en degenen die je lief zijn. Tuut, rens

  2. Een mooi afsluiter van 2015., dat inderdaad rijk gevuld was met nieuwe ervaringen en mooie momenten, dat 2016 voor jou even mooi mag zijn ! Prettige feestdagen !

  3. Prachtig verwoord, dat gevoel van Frankrijk had ik ook en vooral die aakomst in SdC. Jammer dat je stopt met bloggen af en toe een verslagje van een mooie wandeling misschien?
    Anders tot ziens op een Jacobs bijeenkomst

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s