Onderweg

Wel niet naar Santiago de Compostela, maar we blijven onderweg…..

image

Advertisements

Wanneer stoppen met deze blog?

image

Ondertussen is het alweer oktober, bijna drie maanden na mijn aankomst in Santiago de Compostela. Nog steeds ben ik dagelijks bezig met mijn Camino, de Camino of de Camino van anderen.
Via Facebook of omdat ik een berichtje krijg op sms van mede-pelgrims. Elke dag is er wel een moment dat ik weer geconfronteerd wordt met de Camino.
Ik denk er aan om dit jaar nog door te gaan met de blog. Dan is het een mooi beeld van mijn Camino. De voorbereidingen, het lopen zelf en hoe ik terug ben gekomen, wat de Camino bij me teweeg heeft gebracht. Want dat is een feit: ik ben als een ander mens teruggekomen uit Santiago/Fisterra. Ongelovelijk, wat de Reis, het Pad, de Camino voor invloed heeft op mijn leven er na.  Ik kan echt zeggen: de tijd voor- en de tijd na de Camino. Er is een soort “lichtheid” over me gekomen, ik voel me minder “zwaarmoedig”. Wel is er een angst dat ik door het leven-van-alledag weer terug zal vallen in die zwaarmoedigheid. Maar ik merk ook dat ik me er tegen wapen. Door meer te ontspannen, de druk van de ketel te halen op zijn tijd.
Ik denk ook door meer te relativeren, die les heb ik zeker geleerd van de Camino. Me niet gek laten maken, door hypes, door stress, door onrust. Bij mezelf zijn, bij mezelf blijven, dan komt het altijd goed: dat vertrouwen is terug gekomen. Dat was ik heel lang kwijt.
Ik wil niet zeggen dat ik een ” beter mens” ben geworden van dat eenzame gewandel, maar wel een gelukkiger mens. En dat voelt goed, ook drie maanden later na Fisterra.
Mijn zoon Jan gaf me een leeg schrift met daarop het woord “Conclusie”, om op te schrijven wat de Camino mij had opgeleverd. Het wordt tijd om conclusies te trekken, en er mee aan de slag te gaan. U hoort van mij.