Jacobus is overal

image

Zaterdag 26 september
Alweer de laatste dag hierin de Morvan. Vanmorgen wat langer geslapen, we werden weer gewekt door loeiende koeien. En ik meende ook varkens te horen, maar dit zou ook de ezel Maurice kunnen zijn die we een paar dagen hebben ontmoet in Champve. Zijn baasje stelde ‘m aan ons voor en Maurice balkte zoals een ezel dat hoort te doen.

We gingen na het late ontbijt lekker buiten zitten, het weer is weer goed. Alleen waait het ietsjes meer dan de afgelopen dagen. Heerlijk stil is het hier, zo nu een dan hoor je een koe, een haan, het ruizen van de wind door de blaadjes. Die gaan bijna verkleuren, je ziet al een roestrandje op de bladeren. Over een paar weken moet het prachtig mooi zijn in de Morvan. Dat is het nu al! Om half een hebben we gereserveerd om te lunchen in Café du Aquaduc in Montreuillon, we gaan er met de auto naar toe.
Het eten is verrukkelijk, lekkere forel of ham met sla als voorgerecht, daarna gebakken aardappeltjes met biefstuk, verschillende kaasjes als na gerecht en nog een soort chocoladetaart met koffie als toetje.
Daarna gaan we nog eens kijken bij het Aquaduct, wat bij nader inzien niet gemaakt is in 1700 maar in 1800 en nog wat. Maar even  goed een prestatie dat men dit soort bouwwerken en kanalen kon maken, in die tijd.
Ik ga bij het Aquaduct via een paadje naar beneden, de anderen gaan via het kanaal weer richting Montreuillon. Ik loop langs de weg.
We stappen weer in de auto en besluiten een rommelmarkt (Brocante) in de buurt op te zoeken. Het is niet ver rijden en blijkt in een oude vervallen fabriek te zijn. We vragen ons af wat er in die fabriek gemaakt zal zijn en denken dat het een hout fabriek is geweest, omdat er waarschijnlijk een watermolen, misschien een zagerij is geweest.

De Yonne is op die plek wat gekanaliseerd en het lijkt of er eilandjes gemaakt zijn met bruggetjes. Mam en Ans kopen bij een dikke man bij een kraam wat zelfgebakken koekjes en we proeven wat van zijn lekkernijen.
Het blijkt dat er meer Nederlanders rondlopen: gisteren las ik in een boek dat de Fransen vaak blij zijn met Nederlandse klanten. Ze denken dat die veel geld hebben, want ze geven veel geld uit aan oude rommel…
We kopen niks, zoals echte Nederlanders en willen nog het Canal du Niverais bekijken. Als we het bruggetje oversteken over de Yonne zien we het kapelletje van Saint Elymon open staan. We lopen even binnen en er is een muurschildering, die je alleen met flits of zaklamp kunt zien.

We rijden nog wat verder, maar TomTom wijst ons niet het Canal du Niverais. Het is bijna vijf uur en we besluiten huiswaarts te gaan, naar Montchanson. De laatste avond alweer, morgen vertrekken we weer naar huis.
Een heerlijk weekje, mooi weer, een dag regen. En ik kwam die Jacobus weer overal tegen. In het restaurant vanmiddag nog, daar lag een boek van een Pelgrim uit Montreuillon. 

Grappig, want eergisteren zag ik in de kerk van Montreuillon al een mooi schilderij een een beeld van die ouwe Jacobus. En gisteren toen ik beschrijving bekeek van de timpaan van de Cathedrale Saint-Lazare in Autun: op de latei zijn twee pelgrims afgebeeld, een met het symbool van de Jacobsschelp, de ander met het kruis van Jeruzalem. Zo kom ik bijna dagelijks wat tegen.
Ik ben nog niet van ‘m af, thuis niet, op vakantie niet.
En als ik er niet toevallig tegenaan loop dan zoek ik hem, want het is raar maar waar, al sinds ik bezig ben met de voorbereidingen van de Camino blijft die ouwe Jacobus me achtervolgen.
En ik vind het helemaal niet erg.

image

image

.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s