Mijmeren

P1070775

Het is ondertussen 15 augustus, gisteren was mijn dochter Iza jarig: 19 jaar alweer! Ik ben al weer meer dan een een maand verder, weer aan het werk, weer thuis. Maar het Camino-gevoel is nog niet weg. Soms zit ik wat te te dromen of voor me uit te kijken en dan zijn mijn gedachten toch heel erg vaak bij de Camino: ik denk aan de prachtige landschappen waar ik door heen ben gelopen, ik denk aan de prachtige mensen die ik tegenkwam. Ik denk aan mezelf, die ik nog vaker tegenkwam…

Ik ben weer stukjes van mezelf tegengekomen, waarvan ik wist dat ik het in me had, maar het bijna was vergeten. Het intense genieten van alles wat maar zintuigelijk is: in beeld, in geur, in geluiden, in voelen. Ik merk nu ik thuis ben, dat ik daar verder mee wil. Ook met de stilte, die ik tegenkwam op mijn pad naar Fisterra. Het “mediterend wandelen”, heel diep in gedachten lopen, soms denkend aan niets of aan alles, het rustgevende ervan. De ontspanning na het wandelen. Thuis moet ik het nog een plek geven, maar ik zit er aan te denken een ruimte voor mezelf te maken, waar ik ongestoord en in stilte dit gevoel opnieuw kan beleven. Het heeft me echt heel erg goed gedaan.

Verder merk ik dat het een Reis naar Santiago de Compostela , Fisterra geweest is, heel mooi en onvergetelijk, maar dat een volgende Pelgrimage of Innerlijke Reis niet speciaal weer naar Santiago hoeft. Het was heel mooi, maar vooral in Spanje ook erg druk en ik denk dat het met de jaren drukker zal worden. Vooral in de vijf dagen dat ik met Ans en de kinderen in Santiago was zag ik hoeveel mensen er elke dag aankwamen. Toen ik zelf aan het wandelen was, had ik dit niet zo in de gaten, je ziet alleen de mensen, die met je lopen en die voor je lopen. Ik had over die drukte geen goed gevoel: de Camino de Santiago kon zichzelf wel eens opblazen, met elke film, documentaire, of nieuw geschreven boek komen er weer meer Pelgrims.  En dat is nog niet het ergste: de commercie, het bagagevervoer, de horeca, de herbergen: iedereen wil er ook iets aan verdienen.

Blij dat ik nu ben gegaan, volgend jaar is het denk weer drukker: niets voor mij….ik ben toch de rustzoeker, ik zoek de stilte, de natuur. In Frankrijk vond ik dat meer dan in Spanje.  Dat drukke gedoe dat hoeft voor mij niet.

En er zijn zoveel plaatsen waar je naar toe kunt, Rome, Assisi, Trondheim, er schijnt zelfs een Boedhistische Pelgrimsweg te zijn, die door Europa loopt.  En de GR-5 is er ook nog, daar ben ik tot Luxemburg gekomen, en die loopt nog tot Nice….

Zo zit ik hier, een dikke maand nadat ik aangekomen ben, alweer plannetjes te maken voor een nieuwe Reis, een nieuwe wandeling. Tegelijk na- en voorpret!

2 thoughts on “Mijmeren

  1. Hallo Andrys,
    Dyn omke kin it net litte om te reageren op dyn lêste forhael. Dyn omke en tante ha genietsje mochten fan dyn Camino. Mar dan ek echt fan DYN camino. Dit hast mei meitsje mochten. Ek dyn Heit en Mem soene der fan genoten ha, en ek wy, dyn jongste omke en tante ha genietsje mochten fan dyn forhalen, fan dyn moetsjen mei oare minsken die ‘t elk hun eigen innelyk ha.en ek elk hun eigen innerlyk op hun wize belibbe ha.
    Gelokkich binne wy as minsken allegear úngelyk. Dat is ek it mooiste fan dit leven.
    Toch wol ik net allinnich tinke oan dyn reis, mar ik ha ek faek tocht oan dyn alder leafste frou en bern, dy ‘t dy de frijheit joun ha om dit te dwaen en ek finncieel mogelyk makke ha om dit te dwaen te kinnen. Do bist in soan fan myn âldste suster en Tinie en ik ha it hiel faek oer dizze beide minsken, dy ‘t ek foar ús, krekt as wy sels mei ús liik en brek, nei ti hurde wurk wat sy ek dien ha in beaken op ús libbenspaed west. Do bist der in soan fan en ek dat ha wy troch dyn forhalen eltse keer wer merke kint. Ik hoop dast it my net kwea ôf nimst mar kom no eerst mar ta rêst en genietsje fan dyn frou een bern en dyn oarre femylje.
    Lit dizze reis in hichte punt bliuwe foar dyn libben en gean troch mei datjinge wat ast no om dy hinne hast.It kin samar oars wurde. Ik wit dit uut ervaring.
    Dyn omke fan’e Lemmer.

  2. Leave Omke Sietze en Tante Tini,
    Wat in moaie reaktie! Er stiet presies yn wat ik fjilt ha, en dat ik de romte krigen ha fan Ans en de bern: der bin ik ek tige tankber foar. Ik skriuw oer in nije Reis, mar wit no al dat ik dy net allinich meitsje: de oare kear is Ans der bij!
    Wy binne al plannen oan’t meitsjen oer in reis yn Skandinavië, it Olav-paed, wat rint fan Osl nei Trondheim, mar er is ek in mogelikheid te rinnen fan Sundfall yn Sweden nei Trondheim yn Noarwegen. Dat liket ús wol wat….no, earst mar wat jild en âlde-lullen-dagen sparje, dan lukt dat fêst wol! En oefenje mei Ans, want dy moat dy berger der ek oer.
    Sa bliuwe wy hjir wat oan de gang, en it moai om wer ergens nei út te sjen.

    Leafs, ek foar Tante Tini,

    Andrys en Ans

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s