Afscheid van Fisterra, eind van de Camino

image

Donderdag 16 juli 2015.
Dit is voorlopig mijn laatste verslag van mijn Camino, van Fryslan tot aan Fisterra. Het is goed geweest, het is mooi geweest, het is geweldig geweest, het is moeilijk geweest, het is ontroerend geweest, het is warm geweest, het is emotioneel geweest, het is vermoeiend geweest, het is leuk geweest, het is ook minder leuk geweest. Maar wat vooral belangrijk was dat ik er van heb genoten. De Camino zit nu in mij, ik voel het heel diep. Een goed gevoel; ik ben op precies de goede plek met de juiste mensen geëindigd hier in Fisterra.
Die week rust, bezinning, vakantie of hoe je het ook noemt is voor mij heel belangrijk geweest om alles nog eens op een rijtje te zetten, maar ook om mezelf die rust te geven die ik nodig had na zoveel dagen lichamelijk bezig te zijn. Want het is een aanslag op je lichaam! Ik ben echt kilo’s kwijtgeraakt. Ik merk het ‘s avonds als de zon ondergaat, ik heb het gelijk koud, het vet wat ik normaal heb is helemaal weg. Thuis zullen die zwembandjes gauw genoeg er weer aangroeien….
De Albergue do Sol e do Lua is echt een perfecte plek om de Camino af te sluiten. Er komen meer “geestverwanten” die eigenlijk van plan waren om nog naar Muxia te gaan, maar na een dag er achter komen, dat dat niet hoeft, niet moet. Ik heb dat zelf ook zo ervaren: ik heb mezelf zoveel opgelegd, ik moest van mezelf zoveel kilometers,  moeten, moeten, moeten…
Maar nu ik bij die andere Zee ben, moet er helemaal niks meer. Ik mag mezelf verwennen, lui zijn, het strand op, terrasje opzoeken. Niks moet.
Ik zie hier mensen lopen, die nog niet op dat punt zijn gekomen, en heb eigenlijk een beetje medelijden met ze.
Voor mij was het de perfecte afsluiting van twee jaar Camino. Ik ben erachter gekomen dat je wel van jezelf moet houden, om jezelf zo te verwennen…
Een fijn gevoel, ik mag er zijn, ik ben er en ik wil er ook zijn voor anderen, het voelt heel harmonieus. Een gevoel om vast te houden. Thuis, op het werk, waar dan ook!
De Kers op de taart is nog niet op: ik verheug me erg op die paar daagjes Santiago en omgeving met Ans, en met Frank de laatste twee daagjes.

Ik denk dat als ik weer thuis ben, er nog wel eens een berichtje op deze blog wordt gezet, een gedichtje of een gemijmer over de afgelopen periode. De Camino is gelopen, maar de Camino is nog niet klaar met mij……

Nogmaals wil ik iedereen bedanken voor het lezen van mijn soms wat lange verslagen, voor de leuke reacties. Ik vond het erg leuk om te doen, een soort reporter te zijn van mijn eigen Camino.
Wie weet heb ik iemand zo enthousiast gemaakt, dat hij of zij het zelf wil ervaren. Nou, dan is dat “geblog” niet voor niets geweest.
En zelfs al ga je niet op Reis, het is denk ik leuk om zo wat ” mee te reizen” met een pylger. Ik hou daarom erg van reisverhalen, de schrijver neemt je mee.
Als dat mij gelukt is dan is mijn Missie (wel erg katholiek) geslaagd.

Oant sjens, Ciao, Adios, Au Revoir, Tot ziens, Auf Wiedersehen, Goodbye,  Buen Camino!

9 thoughts on “Afscheid van Fisterra, eind van de Camino

  1. Hallo Andries,

    Dank voor je prachtige verhalingen tijdens jouw tocht, ik heb er van genoten en zal ze gaan missen…….

    Groet, Marcel

  2. Hoi andrys. Dank voor je vele verhalen het was een genoegen om mee te lopen. Een genoegen om eigenlijk weer op weg te zijn, zomaar thuis vanuit de stoel. Ik wens je een geweldig begin van de camino in het gewone leven en hoop dat je het geleerde zult kunnen toepassen. Het zal niet vanzelf gaan, dat was mijn ervaring, maar wel ateeds makkelijker, en dat laatste IS mijn ervaring. En bij heimwee naar de camino …,,… Er zijn nog zo vele wegen. Buen Camino

  3. Andries mooie verhalen, fijn dat je het toch allemaal gehaald hebt wat je plan was jammer van de tegenslag na de eerste maand. Maar nu genieten met Ans en Frank.
    en een veilige thuiskomst na deze Mooie Camino . groetjes

  4. Het was leuk je verhaal te volgen , geniet nog van het caminogevoel ..ik hoop dat ik dat later ook mag doen !

  5. Beste Andries,
    Bedankt voor je reisverslagen.
    Je ervaringen hebben ons geïnspireerd.
    Wij beginnen a.s. Maandag met het Jabikspaad.
    Dat fijne gevoel wat jij zo hebt, daar gaan we voor.
    Lieve groet
    Jan en Alie

    1. Lieve oude vriend!
      Daar ben ik heel blij mee Jan, dat bedoelde ik met mijn schrijfsels!
      Liefs ook voor Alie!

      Andries (nu nog 5 daagjes in Santiago de Compostela)

  6. Fan see nei see
    myn broer
    trots op dy
    fryslan yn finesterre
    en oarsom
    de stappen nimst mei
    altiid
    Moai ferhael
    foar altiid

    Tuut

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s