Pylger oan ‘t stran

image

Net fier van Fisterra, fiskersdoarp der oan de see,
Der is in strantsje tusken de rotsen
Der komt sawat net ien,
De measten pylgers rinne troch.
De pylger wie der in pear kear, ‘t wie moai.
De sinne dy skien, de loft wie blau,
De see wie rustig, in pear golfen.
It ritme van de golfen dy dan slaan op ‘t stran.
It makket wol wat slieperig, ek troch de sinne.
It is wat waarm, misskien wol hiet.
Mar troch dat wyntsje fan ‘e see
fjilst dat net, och wat is dit lekker.
Dat tinkt de pylger nei syn fierre Reis,
fan Friese See oant de See by Fisterra:
It wordt wer tiid om nei hus te gean.
De Reis wie swier, wie prachtich moai,
de dingen dy hy seach, de minsken underweis, sa moai,  sa leaf, sa unferjitlik, dit nimt hy mei nei hus.
hy is oeral thus, mar is toch it leafste thus.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s