De stad uit (91)

image

Dag 91, maandag 6 juli 2015
Allereerst wil ik iedereen bedanken voor de leuke reacties die kreeg omdat ik aangekomen ben in Santiago de Compostela na 90 wandeldagen. Het deed me goed dat zovelen met me meeleefden toen ik onderweg was, met onderbreking en al. Dankjewel voor de steunbetuigingen en al jullie reacties!

Ik dacht dat ‘s avonds ook nog een Pelgrimsmis was, maar dat bleek niet zo te zijn. Nu heb ik bedacht dat ik morgen wat later opsta, lekker uitslapen en dat ik dan na de mis van 12:00 uur richting Finistere ga. Vanavond eens kijken waar ik dan eventueel kan overnachten. Ik kwam zondagmiddag Han, de Koreaanse nog tegen, ze had me op FB al gemeld dat ze al in Santiago was. Ook precies hetzelfde verhaal als dat van Albert en mij. Van plan om in Monte do Gozo te blijven, maar toch maar doorgelopen.
Ook Han loopt naar Finistere, dus die kom ik nog tegen. Van Dorethea kreeg ik bericht dat ze 40 km van Santiago is, in Casteneda. Ook van mijn dappere maatje Andrea krijg ik geregeld een sms: zij is 120 km van Santiago af. Christian is vandaag aangekomen in Gyon, hij zegt geen haast te hebben.
Dat heb ik ook niet, ik kan rustig aan doen, maar wil niet lang in de stad blijven. Ik zoek liever die kleine lieve dorpjes weer op, de bossen. Daar voel ik me toch meer op mijn gemak.

Vanmorgen lekker laat opgestaan, een uur of negen. Meer dan drie uur later dan anders. Lekker hotelbedje, TV erbij, handdoeken, een bad. Puur verwennerij voor zo’n simpele pylger als mij. Maar ik vond gisteren dat ik het had verdiend. Na het ontbijt compleet met Cafe-con-lache de rugzak opgedaan en de stad ingelopen. Het is maandagmorgen, maar het is al smoordruk in het oude centrum, er loopt van alles rond: groepen Zuidafrikanen, Italianen, Spaanse kinderen allemaal met hetzelfde t-shirt enz. Ik besluit eerst naar de Huiskamer van de Lage Landen te gaan bij het Pelgrimsbureau. Misschien kan ik daar mijn rugzak zolang neerzetten. Ik mag namelijk niet met de rugzak in de Cathedrale. Ik raak er aan de praat met een Groningse vrijwilliger, een heel aardige man, die een heel persoonlijk verhaal vertelt waarom hij de Camino is gaan lopen. Wat mensen toch allemaal aan een wildvreemde vertellen..  ik doe precies hetzelfde, de Camino opent harten van mensen!
De man controleert op de computer hoeveel ik nu precies heb gelopen, gisteren bij het aanreiken van de Compostela, hebben ze als afstand er op gezet: 2100 km. Volgens mij klopt het niet, als de vrijwilliger het narekenend met Google-kaarten, blijkt het meer dan 2450 km te zijn. (En niet 3000 km, zoals ik dacht.) Nou ja, toch een heel end, ik ben met de Compostela teruggegaan en ik heb een nieuwe gekregen met de afstand van 2450 erop.
In een winkeltje bij de Cathedrale kwam ik Albert tegen, die mij uitlegde dat je midden in de kerk, vlak bij het altaar een trapje opkunt en dan die oude Jacobus kunt knuffelen. En zijn botjes liggen eronder in een soort kelder in een zilveren kistje. Albert blijft nog een dag en vertrekt dan naar Amsterdam.
Het was heel bijzonder om even op Jacobus zijn zilveren of blikken schouder te leunen. Daarvoor was ik ook naar Santiago gegaan.

Toen ik de kerk uitliep, kwam ik de Amerikanen weer tegen, op een terrasje koffie gedronken en hen ook wegwijs gemaakt met dat verhaal over de oude Jacobus. We namen afscheid, maar toen ik om half twaalf de kerk onliep voor de mis hadden ze een plaatsje voor me gereserveerd op de tweede bank vooraan. (de grootste zondaars zitten altijd vooraan in de kerk….)
Het was helemaal vol op deze maandagmorgen. De priester benoemde alle landen waaruit Pelgrims waren gekomen. Je kunt niet zo gek bedenken of er komen Pelgrims vandaan. Verder was de hele mis in het Spaans, een klein stukje in het Italiaans, want Italianen die zitten hier  veel.
Op het laatst het spectakel van de Botafumeiro, het enorme wierookvat dat door een groep mannen in rode kleren door de kerk word geslingerd. Een prachtig schouwspel. Ik vond het allemaal zeer indrukwekkend, kippevel kreeg ik er van. Maar dat zal ook wel te maken hebben met de kilometers die ik in de benen heb om hier te komen.

Na de Mis heb ik mijn rugzak opgehaald en direct vertrokken naar Negreira, 23 km verderop. Het lopen viel me zwaar, het was erg warm en dr zaten een paar flinke klimmetjes bij. Om half zeven vanavond kwam ik aan bij de  Albergue San José. Morgen toch vroeger vertrekken, dat is niks om  ‘s middags in de volle zon te lopen. Oant moarn!

One thought on “De stad uit (91)

  1. He Andries, Gefeliciteerd met deze mijlpaal. Vanmorgen heb ik Ans nog gezien bij de nachtdienst en we hebben haar uiteraard ook gefeliciteerd. Wat zag ze er trots uit! Nog een klein stukje om je reis helemaal af te ronden. Geniet er nog lekker van.
    Groetjes, Margo Meerts

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s