Afkoeling (86)

image

Dag 86, woensdag 1 juli 2015
Gisteren nog tot drie uur gewacht op Joe op het terras. Ondertussen was de groep met Philippe en de Straatsburger, de Fransman en de twee meisjes er ook bij gaan zitten, allemaal met een grote pul bier. Ook Emiel had al zo’n grote halve liter voor zich staan.
Ik had niet zo’n zin in dat gelal enz. dus nam ik afscheid van Emiel. Tegen ‘ m gezegt dat ik naar de Eco-Herberg ging en dat hij dat maar tegen Joe moest zeggen als die nog mocht komen. 
Ik liep het dorp in, overal de terrasjes vol met pelgrims. Ook het Deense stel zat al achter een grote pul bier, wat eigenlijk niet kon, Emiel en ik liepen vanaf half zes en ze hebben ons niet ingehaald??? Misschien met de bus? Ik ging op zoek naar de Eco-Herberg, maar voordat ik het in de gaten had liep ik het dorpje alweer uit. Tja, dan maar 9 km verderop, of je nu 28 of 37 hebt gelopen, dat maakt ook niets meer uit. Ik heb er al bijna 3000 km in de benen zitten.
Ik liep door naar Samos, tenminste dat was het plan. Onderweg kwam ik bij het dorpje Lusio een bordje tegen met “Albergue”. Omdat het al vier uur was, vond ik het wel welletjes en liep door een slingerpaadje naar de grote weg en vanaf daar naar het dorpje, waar de Pelgrimsherberg in een gerenoveerd herenhuis is gevestigd.
Nou, lekker rustig, in een grote slaapzaal liggen een stuk of zes Spaanse meisjes en net komt er een Italiaan met zijn dochter binnenlopen.
Ik heb gevraagd of ik eten kan krijgen en de juffrouw van de receptie zorgt voor tortilla met salade. Dat wordt een heerlijk rustig avondje. Ik had echt geen zin in dat groepsgedoe.
Om zeven uur komt ze naar mij toe en moet ik met haar meelopen. De buurvrouw heeft voor mij een tortilla gemaakt met salade, yoghurt en koffie als nagerecht. Ik mag het eten in een raar hokje opeten. Heerlijk! Het toetje en de koffie gebruik ik buiten, waar de man (cabalerro) des huizes (casa) met dehondjes speelt. De slager brengt net het slachtafval, dus die hondjes zijn lekker aan het smikkelen. De Canadeze hen komt ook wat vleesrestjes meepikken. Zo gaat dat hier, alles heel rustig, want anders krijg je het heet. Morgen verder, ik denk van Sarria. Daar voorbij moet ik opletten, want dan komen de laatste 100 km en moet je minstens twee stempels per dag hebben in je Credential. Oant moarn.

Vanmorgen om kwart voor zes opgestaan; toen ik vertrok was het nog donker. Ook hing er mist boven de heuvels en later ging het zelf regenen. Wel lekker na die hitte van de afgelopen dagen. Met de koplamp op zocht ik de weg, maar ergens raakte ik de gele pijlen kwijt. Teruggelopen naar de Rijksweg en daarlangs richting Samos gelopen. Onderweg kwam ik de pijlen weer tegen en ben ik weer over het normale wandelpad verder gelopen. De mist zo over het landschap heeft ook wel wat, het lijkt allemaal wat mysterieus, de weggetjes slingeren door de grijsgroen landschap. Nergens nog een Pelgrim te bekennen. De vogeltjes zijn ook blij met de verse regen: een concert van flierefluitende vogeltjes om me heen. Daar wordt je toch vrolijk van?
Ik kom aan in Samos, waar een heel groot Benedictijner Klooster is, waar ook een Albergue inzit. Bij een Barretje drink ik cafe-con-lache en eet een choco-croissant. Ik loop weer verder, want ook ‘s morgens vroeg staat de TV al aan: Griekenland, de Euro, ik versta er  niets van, maar het zal wel weer crisis zijn. Weer veel gehype enz. Daar heb ik op de Camino niet veel last van. I
Geef mij maar de Hype van mijn Camino, frisgroene landschappen met fluitende vogeltjes, een koekkoek die zijn koekkoekslied zingt. Mijn eigen voetstappen en het getik van mijn stok.
Verder heb ik niks nodig…
Ik loop door en kom in een prachtig eeuwenoud landschap, met stokoude kastanjebomen, de weg slingert zich door het landschap. Zo nu en dan ga ik over een bruggetje, die het kabbelende riviertje oversteekt. Ik hoor het kabbelende water en de wind door de blaadjes van de bomen waaien. Het lijkt of alle zintuigen meer opvangen dan normaal: ik geniet! Kippevel! Ook het idee dat over deze prachtige landweggetjes door de eeuwen heen en nog elke dag zoveel mensen, zoveel pelgrims hebben gelopen.
Ergens kom ik een paar jonge katjes tegen, die zich laten aanhalen, ze lopen achter me aan. Ik loop door en kom later een paar Engelsen tegen, waar ik even mee klets. De jongen is net afgestudeerd en gaat naar de Camino in Duitsland werken. Ze zijn in Burgos gestart en moeten over paar daagjes in Santiago de  Compostela zijn.
Een paar uurtjes later loop ik Sarria binnen, een wat grotere plaats, ik weet eigenlijk niet wat ik wil en besluit na het drinken van een groot glas verse sinaasappelsap hier te blijven. Ik heb nog tijd zat om naar Santiago  en Finistere te wandelen voor de 18e juli.
Vandaag beetje rustdag!
.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s