Ieder huisje heeft zijn kruisje (82)

image

Dag 82, zaterdag 27-06-2015
Lekker gegeten gisteravond, gezellig, met de Duitser, de Zwitserse, nog een Nieuwzeelandse, twee Spaanse fietsers, Dorethea en ik. Heerlijke salade en pastaschotel uit oven. En een heerlijk toetje: yoghurt met vruchtensaus.
Niet echt afscheid genomen van Dorethea, het kan haast niet anders of we komen elkaar weer tegen. Adressen wel uitgewisseld, ze nodigde me uit ons eens te komen Freiburg en ik heb ze uitgenodigd om eens in Helden te komen.

Vannacht niet echt goed geslapen, om 5:45 hoorde ik de eersten inclusief Dorethea vertrekken. Me nog eens omgedraaid en nog geslapen tot 6:45 uur. Ontbijt was om 7:00 uur, lekker café-con-lache, brood, koekjes, jam.
Om half acht neem ik afscheid van de herbergier, die me een hug geeft, ook de Nieuwzeelandse, de Zwitserse en de twee Spaanse fietsers wens ik Buen Camino.
Het is gelukkig nog fris, ik stap flink door en kom onderweg de Japanse vrouw, en de drie Koreanen tegen, die om zes uur vertrokken. Gisteren heb ik nog tijd met hen op het terras tijd zitten kletsen. Een van die jongens kwamen we eergisteren ook al tegen, leuke vent!
Ik vraag of ze Han ook kennen, die ik de na Saint-Jean-Pied-de-Port nog tegen ven gekomen en FB-vriend ben van geworden. Ergens zie ik een bosje paarse bloemen liggen, die iemand heeft laten vallen. Ik bindt het aan mijn staf vast bij de veren.
Het gaat gestadig omhoog en ik loop paar dorpjes door, Santa Catalina de Somaza en El Ganzo. Als ik Rabanal del Camino inloop zjt daar een soort ridder met een grote vogel bij zich. Hij stempelt mijn Credential, ik die wat donativo in een potje en hij vraagt of ik op de foto wil met de vogel, op zo’n handschoen. Echt schitterend, de vogel liet zich aaien op zijn borst.
In den winkeltje kocht ik wat cola en een stuk koek en liep verder. Er kwam een man met een hoed en een vrolijke blouse aangelopen, hij begroette me,  “Buen Camino”. Ik liep verder en liep bijna tegen Dorethea aan. Het bleek dat die man Pater Tio of Pio was en dat ze een heel.lang gesprek met ‘m had gehad. Ik laat haar het bosje bloemen zien, het blijkt dat zij deze verloren is.  Toeval, dat ik dat danater weer opraap en aan mijn staf bind? Het wordt steeds gekker!
Ze vroeg of ik het kerkje nog ging bekijken en liep vast naar binnen. Ik dronk eerst mijn cola en liep daarna het kerkje in. Dorethea was aan het zingen, prachtig, in het Duits, later iets in Latijn. Weer een prachtig kerkje, heel eenvoudig, maar met prachtig licht. Weer schiet ik vol, het houdt niet op deze Camino. Kippevel, ontroering, het hart staat open!
We nemen afscheid en Dorethea loopt honderden meters voor me uit, ik stop paar keer ergens in de schaduw, omdat ik berg van Cruz de Ferro alleen wil beklimmen, in eenzaamheid, alleen met mijn eigen gedachten. Ik denk aan de stenen achter in mijn rugzak en waar die voor staan en wat een opluchting het zal zijn als ik die kwijt ben.
Dorethea is nergens meer te bekennen, ik klim en klim, loop stevig door, stukken gaan flink steil, het doet me denken aan vorig jaar, Noorwegen, aan de beklimming van Preikestolen en later nog zo’n berg. Alleen, alleen. Allinnich, allinnich, met mijn gedachten, mei myn gedachten. Heit, Mem, Marja, Eva, Danny, Pakes, Beppe, Omke Teake, Omke Jan, de tante Rinkjes, ze komen allemaal voorbij. De lieve doden. Raar dat dat altijd gebeurd, in eenzaamheid, bij lijden, afzien.
In de verte zie im het Cruz de Ferro liggen, het valt me beetje tegen: een houten paal met daarop een ijzeren kruis, op een grote hoop stenen. Maar als ik dichterbij kom, zie ik hoe indrukwekkend het is, op veel stenen is geschreven en er liggen biefjes, flessen, je kunt het niet zo gek bedenken, vlaggetjes, foto’s. Iemand vraagt of hij mij zal fotografen, een Nederlander. OK, ik klim de berg op en laat daar mijn zware last achter. Opgelucht loop ik naar beneden. In het gras bij een kappeletje ga ik even rusten, een banaan eten;  ik bedenk dat ik ook dit ritueel van Cruz de  Ferro zo mooi vind, ik schiet weer vol. In het reisboekje lees ik dat de traditie van de stenen meedragen en ergens afleggen veel ouder is dan het Christendom, voor de Romeinse tijd al en werd later door de Christelijke Pelgrims overgenomen.

Wat kilometers verderop is een zeer primitieve Albergue van Tomas, een pelgrim, die hier is blijven hangen en in de traditie van de Tempelridders Pelgrims opvangt. Er is geen water, geen toilet, ik krijg plaats in den hokje waar matrassen liggen. Geen stroom, moet me vanavond met het overgebleven water wassen. Er zijn wat mensen en Tomas nodigt me uit om mee te eten, gepofte aardappelen, spareribs, salade, brood, mmm. Nou daar zeg ik niet nee tegen. Van drie uur tot vijf heerlijk zitten smikkelen, de hond zit naast de tafel en smikkelt van de botjes die overblijven. Ze spreken allemaal Spaans, ik versta er niks van, maar geniet. Hier zit ik bovenop een berg, in een primitief hutje, met een uitzicht op de bergen, het zonnetje schijnt, het eten is heerlijk, wat is het toch fijn om een pylger te zijn.

Ik kan het verhaal afmaken, want er is toch geen wifi bij Tomas. Morgen kijk ik wel ergens bij een barretje of ik het kan uploaden. Ondertussen is er nog iemand gekomen, Michel uit Normandië, een.gepensioneerde vrachtwagenchauffeur. Een eigenwijze, want hij loopt al vanaf Le Puy en heeft een rare blessure, een soort exceem aan zijn voeten. De dokter heeft gezegt dat hij zeker drie dagen niet mag lopen. Maar hij loopt gewoon door. Leuke man, kan alleen Frans, maar met  handen-en-voeten kom je een heel end.
We hebben onz net kapot gelachen om die oude Tomas, die kwam bij ons eten. Had hij een plastic bak bij zich met zijn hart medicijnen, zat er ook zijn ondergebit in….En hoe hij met de drie grote honden omgaat. Hij schreeuwt tegen ze, wat is niet te verstaan, maar ze luisteren goed naar die ouwe.
Net de donativo betaald, want morgen om zes uur staan Michel en ik op. Vroeg vertrekken, want het wordt heet.
Ben benieuwd waar ik morgen uithang.

One thought on “Ieder huisje heeft zijn kruisje (82)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s