Een hete maandagmorgen (77)

image

Dag 77, maandag 22-06-2015
Dag 76 is verdwenen, teminste op mijn mobiel. Kort samengevat: een bloedhete dag, waar we aankwamen in Moratinos, waar we een plekje hadden in Italiaanse Auberge, waar Frederiq aan het werk was, waar het eten beetje tegenviel en waar we uitgenodigd werden een Engelstalige mis in het kerkje van Terradillos de los Templarios mee te maken. En waar weer iedereen zijn verhaal kon doen over zijn of haar motief om de Camino te lopen. En waar de Engelse pastoor nog benoemde dat het een “Holy Way” is en dat er al voor de Christelijke beschaving mensen over deze Weg hebben gelopen. Dat spreekt mij erg aan, ik heb vaak onderweg gedacht: “Hoeveel mensen zouden hier hun voetstappen gezet hebben?” “Vanaf wanneer zouden er mensen hebben gelopen”. Vooral op zichtbaar oude wegen stel ik me deze vragen.

Nu is het maandagmiddag 12 uur en in zit buiten bij wat dorpjes verderop, we zijn zelfs nog een klein stadje doorgelopen, Sahagun. Die dorpjes zien er prachtig uit, vaak zijn de muren van de huisjes okerkleurig en gemaakt van klei met stro of met steentjes. Soms zijn ze wit gemaakt, maar heel vaak zie het stro, misschien wel koeienstront in de klei zitten. Op sommige plekken zie je zelfs dat ze van de klei met stro stenen hebben gebakken, en daar de muren mee gemaakt hebben. Mooie ecologische manier van bouwen, dat konden ze vroeger wel!
Vandaag kleine etappe, omdat het weer erg heet wordt. Om twaalf uur zijn we op plaats bestemming. Het is nog niet open en we wachten buiten onder een boom in de schaduw. Er is een Italiaanse jongen met ons meegelopen en hij klaagt ook over het eten gisteren, dat was echt niet echt Italiaans zegt hij.
Dorethea is buiten op een matje gaan liggen, ze voelt zich nog niet goed.

Ondertussen zijn Bertrand, nog een paar bekende Italianen en ook Sjaak binnengelopen. Ook twee Duitse meisjes, die een klein meisje van 14 maanden bij zich hebben. Ze draagt het kindje in een draagdoek. Ook een Roemeen, die ik geloof ik een week geleden gezien en gesproken heb komt er bij zitten. 

Anderhalf uur later is de herberg vol, er zijn nog veel.Pelgrims bijgekomen. Ook een Nederlander met een fiets, Even met ‘m gekletst, was vier weken onderweg, gevraagd of het niet eenzaam is als fietser. Volgens mij kom je lopend veel.meer mensen tegen, waar je mee praat. Hij beaamde dat er inderdaad eenzame stukken bijzaten.
Het is een mooie herberg, hospitaleros uit Australië, Spanje en ik geloof Italië. Er is een kapelletje, een relaxruimte met matjes op de vloer. Het is een heel oud gebouw, gemaakt op dezelfde manier als ik hierboven beschrijf. Klei, stro, hout, en heel oud. Maar de douches en wc allemaal gloednieuw.
Nou, even uitrusten, beentjes omhoog, een kleine siësta, en dan het dorpje maar eens bekijken. En afwachten hoe het vanavond is.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s