En weer door (70)

image

Dag 70, maandag 15-06-2015
Net wat ik zei: dat wordt leuk, heel leuk gesprek gehad met de dove jongen, of jonge man, hij is 35, hij heet Jacob. Designer en komt uit Californië. Praten doen we d.m.v. de I-phone, dat gaat sneller als liplezen of gebarentaal. Hij heeft mooie ideeën en is idolaat van Bill Gates. Heel positief, vooral over nieuwe technologie, die gebruikt kan worden voor de mensheid en niet tegen. Er lopen nog meer mensen binnen, het meisje uit Kroatië, de Braziliaan uit San Paulo, de Roemeense zakenman, de jongen uit Brussel en ook nog een jongen uit de buurt van Antwerpen. Straks samen eten, ben wel benieuwd.

Er loopt hier van alles rond, behalve Philippe de Belg met Nederlandse vader, het meisje uit Kroatië, de moeder en dochter uit Frankrijk loopt er ook nog een Italiaan, die al dagen in dezelfde Refuges en Auberge verblijft. Het lijkt erop of het steeds hetzelfde groepje is. De jongen uit Antwerpen reist zo al weken met dezelfden vanuit Le Puy.

Nou het was echt een feestmaal, Ernesto had zich flink uitgeloofd en had salade, pasta en een soort risotto gemaakt, Rioja-wijn erbij en als toetje een gevuld broodje. Daarna zijn we met vijf man het kroegje ernaast nog ingegaan, er waren alleen oude mannetjes die naar voetbalwedstrijd
Spanje-Bulgarije keken. Een wijntje en daarna terug naar de Auberge. Nog een tijd met Philippe gepraat over ieders motief om de Camino te lopen. Het werd een emotioneel gesprek. Ik ben niet de enige die soms vol schiet.

Om kwart voor zeven vanmorgen opgestaan. Omdat Ernesto later opstaat en er pas na zeven uur ontbijt is, ben ik maar gaan lopen. Ook de Brazilianen en de andere Spanjaard deden dat. Vier kilometer verderop in Redecilla del Camino café con leche en een croissantje besteld. Het is droog, wel bewolkt, lekker wandelweer. Alleen de route is beetje saai omdat die hele stukken naast een drukke weg naar Burgos ligt. Veel vrachtverkeer, veel herrie. Om half elf was ik in Belorado, een leuk plaatsje. Ook hier al ooievaars met jongen in nesten bovenop de kerktoren. Omdat ik vandaag zo’n 30 km loop, verder gewandeld. Ik kom bijna geen pelgrims tegen: wel twee Vlaamse fiets-pelgrims, een Engelsman, maar tot nu verder niemand, het Spaanse Rijk alleen!
Bij een kerkje besluit ik wat te eten, het is bijna twaalf uur. Ik zie in de verte twee mensen, waarvan het lijkt of ze naast de fiets lopen. Als ze dichtetbij komen zie dat het de twee vrouwen uit Tsjechië zijn, ik weet niet of ik et over heb vertelt: ze tijden op hele grote steppen, bagage achterop en hebben allebei een hondje, volgens mij Cocker Spaniels die zo nu en dan de steps ook nog trekken. Heb ze nu drie keer gezien, gevraagd of die honden dat nu echt leuk vinden. Nou, dan vinden ze echt, rennen! Nog gepraat over die overstromingsramp in Tsjechië, in 2003 of 2004, toen Ans, de kinderen en ik werkelijk het land zijn uit gevlucht. Volgend de Tsjechische dame was zoiets in 500 jaar niet gebeurd.
Terwijl we staan te kletsen komt de jonge Brusselnaar aangelopen, hij zegt dat het nog 5 km is. Ik eet een yogurtje met jam, drink wat en loop dan ook richting Villafranca Montes de Oca. Daar is een Auberge Familiair van Pepe, er wordt ook donativo gevraagd, net als gisteren bij Ernesto. Als ik aankom is er nog niemand, ook de Brusselnaar niet. Ik ga maar buiten wachten tot Pepe komt, volgens Raimund Joos een “resolut-herzliche Pilgerveteran”…. Ben benieuwd!
Pepe blijkt een heel aardige oude man te zijn, met baard, gek hoedje en bruine tanden. Bed kost €7,- en het eten donativo. Omdat ik bijna geen geld meer heb, ga ik naar de kroeg, waar ik extra kan pinnen. Gelukkig, want de eerste bank is pas in Burgos.
Als ik even op terras ga zitten komen de jongen uit Straatsburg en Philippe er net aanlopen, ze bestellen een bier. Ze lopen nog drie kilometer. Er zijn dus twee Villafranca’s. Ook het Bulgaarse meisje komt even later met een Tsjech aangelopen. Ik denk dat het vannacht rustig is bij Pepe, iedereen loopt verder.
Vanavond of morgen maar eens kijken hoe ik in Burgos kom, want dat is nog 40 km en er zijn geloof ik niet veel plaatsen waar ik nog kan overnachten.
Philippe en de Straatsburger lopen verder, net komt het vriendinnetje van Philippe er aan gelopen: volgens mij is hij verliefd tot over zijn oren. Hij straalde helemaal toen ze er aan kwam gelopen.
Ondertussen zit ik hier, een Amerikaanse mountainbiker zit buiten met zijn I-phone zaken te regelen, want dat moet vanzelf doorgaan. Terwijl mijnheer zijn mountainbike bij de kroeg heeft geparkeerd en wijn en lunch gebruikt. Wat lopen, fietsen , steppen er toch een verschillende mensen op de Camino….prachtig, ik ben nog steeds heel blij dit mee te maken.

2 thoughts on “En weer door (70)

  1. Ha die Andries
    Zo te lezen gaat het wel prima het lopen en vermaak jij je wel.
    Fijn om te horen dat het je er zo goed aan bent, en natuurlijk hartstikke leuk om allerlei verschillende mensen te leren kennen, echt iets voor jou
    Maar bij deze willen Wielie en ik jou heel veel sterkte en wandelplezier wensen.
    Je haalt het wel, we zullen voor je duimen, kaarsjes aansteken
    Nog een fijne wandeltocht Andries, en tot gauw weer.
    Groetjes Wielie en May

    1. Hoi May!! Leuk om wat van jpu te horen! Ik heb ook veel kaarsjes opgestoken, alleen in Spanje hebben ze alleen elektrische kaarsjes, dat is minder…….nog zo’ n 500 km, het schiet nu echt op en ik heb langzamerhand ook wel weer zin om naar huis te gaan en ook jullie weer te zien! Groetjes aan allemaal en is het nu beter met Wielie? Liefs Andries

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s