Don Quichotte en Sancho Pancho (65)

image

Dag 65, vrijdag 10-06-2015
Het is nog donderdag,  ik zit op het terras van “Auberge San Andres” Paul-Emile en de Fransman met het karretje houden siësta, ik ook maar lekker in het zonnetje. Net komt de Letse met wie ik gisteren nog heb gekletst over Poetin en van alles binnen met haar vriendinnen.
Ik zeg dat het goed toeven is hier en dat alles er is, inclusief wasmachine. Ondertussen waait de wind koele briesjes, ik geniet van mijn ijskoude San Miguel. Voel me als een Gringo in een Texaans of Mexicaans dorp. Precies van dat gevoel kan ik zo genieten, warm, die koele bries, die geur! Onthouden! Het zijn vooral die zintuiglijke waarnemingen schrijf ik, komt er een dove jongen uit Engeland voorbij, ongelovelijk, wat er allemaal gebeurd, of ongelovelijk wat ik zie, wat ik  voel, wat ik smaak, wat ik ruik, wat ik hoor.
En daar komt Jan, want zijn Maria komt er aan met zijn Maria en haar wandel vriend Nico. Ik mis daardoor wel het groepje Ameririkanen, Zweden, Canadezen: daar baal ik wel een beetje van.  De Zweed had lekkere worst, de Amsterdammer leuke verhalen en ik zit me af te vragen wat ik hier nog doe?
Zal ik verder gaan? Manana? Die Nederlander, dichter, die Zweed met een schoen, een sandaal, verband om zijn voet dat sprak mij aan. Ze zijn helaas verder gegaan. Manana? We zien wel!
Het verhaal en het gedicht komen samen. Manana.
Met de Franse karretjes man en P.E. lekker gegeten, lekkere soep en pizza, met een stevige Spaanse wijn. Op tijd het bedje in, heerlijk geslapen.

Om half zes stonden de eersten al op, zelf om vijf voor zes opgestaan. Het ontbijt bestond alleen uit koffie en een soort broodje. Buiten alles nat, het had vannacht flink geregend. Dus de hoes om de rugzak, regenjasje aan. We moesten eerst over een bergje heen, op de top stond een mooi kunstwerk en heel veel windmolens, die je normaal goed ziet, maar vandaag vaag in de mist. Ik had hele ideeën over P.E. en mezelf: Don Quichotte en Sancho Pancho. Strijdend tegen de molens.
Een mooie vergelijking, want vandaag wilde ik er eigenlijk verder zonder P.E. Ik begin me wat te ergeren aan zijn baas-achtig gedrag: soms lijkt het of ie me commandeert. En dat heb ik op mijn Camino echt niet nodig. Mijn eeuwige moeite met autoriteit kom ik verdomme op de Camino nog tegen. Ik besluit om wat sneller te lopen en ergens koffie te gaan drinken. Dan loopt hij daar voorbij en ben ik van hem af.
Dat lukt, ik kom heel leuke Australiërs tegen en een Ier, Jimmy en Andy, eigenlijk ook Andrew. Jimmy is met vrienden en loopt een klein stukje Camino, hij werkt bij een krant en vertelt over zijn werk. Andy de Ier werkt op de salarisafdeling van een  ziekenhuis, is vader van twee zoons, waarvan er een een goede student is, maar de ander niet echt wil deugen. Drank, drugs. Ook hijzelf heeft een drank verleden, maar is al 20 jaar er van af. Onvoorstelbaar wat mensen je onderweg vertellen en wat ik zelf aan anderen vertel. Het lijken wel allemaal “open boeken”, die pelgrims onderweg naar Santiago.
Ik loop nog een heel stuk op met Andy, ik vertel ‘m over mijn actie vanmorgen met P.E. en dat ik vind dat ik geen Baas nodig heb op de Camino. Ik ben hier eigen baas op mijn eigen Camino. In het dorpje Villatuerta nemen we afscheid, ik heb er 31 km opzitten en hij loopt er nog acht km. Ik zie een bordje staan met ” Auberge La Casa Magica”. Dat lijkt me wel wat, ik stap binnen, meld me bij de aardige eigenaresse, ga zitten, ze stempelt mijn Credential. Ze laat me het gebouw zien en wie komt daar van de trap afgewandeld: PAUL-EMILE!!! God straft dus echt onmiddelijk, want het was vanzelf niet netjes of mooi hoe ik P.E. “afgeschud” had.
Misschien heeft toch elke ontmoeting op de Camino een betekenis? Ik weet niet altijd wat die betekenis is, ik kan het alleen raden. Sam kom ik tegen en ik zie mezelf als jonge man,  Broeder Andre kom ik tegen en ik zie mezelf als ik ouder ben,  David kom tegen die me het heel filosofisch uitlegt, wat De Weg betekent, Andrea en ik komen bijelkaar uit, heel raar het mannelijke en vrouwelijke komen samen. Christian leert me over het leven, en vooral over genieten van het leven. Maar wat voor betekenis “Baas” P.E. heeft, dat vraag ik me af…. Dat hij een bedrijf heeft gehad, allemaal ok, maar dat wil nog niet zeggen dat hij bazig hoeft te zijn op de Camino!  Ik kan het in ieder geval niet uitstaan met mijn antiautoriteits gevoel. Bazen heb ik hier niet nodig!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s