Mijlpaal “Sint-Jan-Piet-de-Poort” (62)

image

Dag 61, zaterdag 06-06-2015.
Nou, dat was me wat gisteravond. Het was net of ik in Volendam was. Ze hadden er een soort toeristisch gedoe van gemaakt. Er zat een groep en die zaten eerst in een bubbelbad buiten, later samen eten. Ging de eigenaar zingen in het Baskisch. Wel mooi, maar wel toeristisch! En ik voel me geen toerist, ik ben een pylger, potvoordorie.
Paul-Emile en Janssen2 zaten aan tafel met bejaarde Franse dames, die het allemaal heel gezellig vonden. Waarschijnijk van die luxe-pelgrims, die met bagagevervoer van de ene plaats naar de andere gaan. Ik zeg er maar niks over….ieder zijn eigen Camino…
Na de  vermeccelli-soep met croutons, worst met sperciebonen, sangria en wijn en koffie na, gauw het bedje opgezocht. Geslapen als een os!

Om een uur of vijf ging de Franse Janssen2 naar toilet, Paul-Emile was gelijk wakker en ik ook. Kwam me gelijk vragen hoe laat het was. Ik was gelijk wakker en besloot ook maar op te staan. Om haf zes zaten we aan het  ontbijt, de Baskische zingende varkensboer en zijn vrouw waren al bezig in de keuken. Koffie, geroosterd brood, natuurlijk confiture.
Om zes uur liepen P.E. en ik aan, het was mistig en regende een beetje, dus regenjasje aan en de hoes over de rugzak. P.E. had zo’n regencape met ingebouwd stuk wat over de rugzak kon. Net Quasimodo, dat zei ik ook tegen hem. Ik liep weer steeds voorop, keek eens achterom en verbaasde me weer over de snelheid van die ouwe Brusselnaar. Even later zag ik ‘ m niet meer, bleek later bij een eco-boerderij, waar je zelf koffie kon zetten en kaasjes en yoghurt kon kopen, hij was gevallen: “iek ben gevaallen, iek moet beter mijn foeten optielen”.
Het was ondertussen acht uur, dus een bakje koffie ging er wel in. Er stond koek en we raakten nog even aan de praat met de eco-boerin.
Toen we verder liepen, kwamen we nog drie Duitsers tegen, die met hun voorlopig laatste Caminodag bezig waren. Ook kwamen we twee jonge Franse scouts tegen, heel aardig, het meisje bleek bijna afgestudeerd juriste te zijn en had stage gelopen in Washington. Met hen liepen we samen Saint-Jean-Pied-de-Port binnen, een prachtig mooi stadje met een prachtige poort. En heel mooie straatjes, en allemaal pelgrims, uit allerlei landen. He kunt het niet zo gek bedenken: ik zag er uit Porto-Rico, Brazilië, Duitsland, Korea, Zuid-Afrika, Engeland. …
We moesten ons inschrijven in het Pelgrimsbureau, daar konden wede rugzakken laten staan en kregen we een stempel in onze Credential. Toevallig was net die van mij vol, en kocht ik een nieuwe. Drie Pelgrimspaspoorten vol heb ik nu. Van Sint-Jabik tot Saint-Jean-Pied-de-Port.
Nu heb ik een Franse voor de Spaanse stempeltjes.
Ik ben toch wel blij zo ver gekomen te zijn en best een beetje trots op mezelf, dat mag toch wel? Morgen richting kust, ik ben benieuwd. Ik ben hier de enige die die route loopt….ook wel spannend!

3 thoughts on “Mijlpaal “Sint-Jan-Piet-de-Poort” (62)

  1. Geweldig Andries gefeliciteerd nu op naar de kust dat zal ook wel zwaar zijn door de Pyreneeën veel succes, het is behoorlijk heet daar en wat een leuke mensen die je ontmoet en mee loopt Groetjes Ton en Ellen

  2. lieve broer, gefeliciteerd met dit bereikte doel. Spannend vervolg………..maar wel ook mooi en stiller denk ik. Ook ik vertrek naar Spanje, maar naar de andre kant. Ik lees alles pas weer later. Ik wens je liefs en veel goeds op het pad naar het doel. Ik ben trots op je. Dikke tuur, oant gau, Rens

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s