Warm (60)

image

Dag 60, donderdag 06-06-2015

Deze titel is wat voorbarig, maar ik typ hem vast op woensdagavond voor ik naar bed ga. De hospitelo’s kwamen hier vanavond om onze namen te registreren en vertelden dat het morgen warm wordt. Dus vandaar. Met de helft van Janssen&Janssens heb ik afgesproken dat we misschien wel om vijf uur opstaan als dat zo is. Hij heet trouwens Paul-Emile, is 69 jaar en heeft een drukkersbedrijf gehad.
Vanavond hebben we lekker gekookt voor € 5,- p.p. Weer pasta, maar vandaag met verse knoflook (veel) en frisse salade. Camenbert erna en rijstepap als toetje. Buikjes lekker vol, morgen dan kunnen we er tegenaan.
Charlotte at ook mee, maar gaat morgen weer naar huis in Chateauroux.(daar stapte ik in april op de trein naar huis…) Ze heeft net een nieuwe baan en moet volgende week weer beginnen.  Afscheid genomen, morgen vertrek ik met Paul-Emile, maar eens kijken hoe dat gaat met een Brusselaar en een Fries. Foto’s maken lukt nog steeds niet, wifi was er wel gelukkig. Morgen nog maar eens kijken. Ik begin het wel spannend te vinden, elke dag weer dichterbij Spanje. Dat is het land van Sant Iago!

Kan nog steeds geen foto’ s maken, dat is wel balen, want het is hier onbeschrijflijk mooi: ik zal een poging doen. Vanmorgen toen Paul-Emile en ik vertrokken was het nog koel en het was net licht. Het stadje zag er prachtig uit, de volle maan was goed zichtbaar.
Het begint hier toch flink te stijgen, wat ik niet zo erg vind, maar vaak ook te dalen en dat is op de fiets misschien lekker, maar niet als je blaren hebt. Het lijk of je steeds op de rem moet. Niet fijn dus, want ik ga het liefst voluit. Ik liep steeds voorop, Paul-Emile komt zo’n  200 meter achter me aan. In het dorpje ‘l Hopital-‘l Orion pauzeren we op een bankje bij de kerk. Twee uur gelopen, 10 km.  Nu de beschrijving van de denkbeeldige foto: flinke heuvels, beetje dauw op de horizon, de zon komt op, bossen. Hier en daar een boerderij of een huis. Wit met felgekleurde turkooise of lichtblauwe luiken. Veel bloemen, het ruikt
naar vroeger, het hooi ligt te drogen. Je voelt dat een warme dag wordt. Op de paadjes tussen de bomen is het koel, maar door dat geklauter heb ik het warm.
Songteksten schieten door mijn hoofd: ‘Unbeschteiblich weiblich’ van Nina Hagen als ik1000 vlinders zie vliegen.
“Een eigen huis”  van die dikke Froger, en ik denk: niet een eigen huis is HET, het is de EIGEN WEG, een plek onder de zon! “Strawberry fields forever” de uitvoering van Ritchie Havens op Woodstock. “Another 45 Miles” van the Earring. ” The Forest” van The Cure. En als laatste (haha) ” I did it again” van Soft Machine. Het is geloof ik het ritme van mijn lopen, van mijn weg. Heerlijk! Nog ene dan: “Hoe sterk is de eenzame fietser..” Boudewijn de Groot.
Muziek en de geuren kunnen denk ik het best die foto beschrijven, bedenk de geur van hooi, van kamferfoelie, natte grond in de schaduw. En dan nog de geluiden van de koekoek, de krekels, de Franse haan, de vele vogeltjes, het ruizen van de blaadjes in de wind erbij. Dan heb je een beeld, maar toch anders als die foto die ik zou willen nemen.

Nou bijvoorbeeld wil ik foto maken van de Pyreneeën, ik kan ze in de verte vaag zien liggen, doet nondedju dat ding het niet. Straks in Sauveterre-de-Bearn nog eens kijken of er een Phone-shop is.

Het plaatsje is prachtig, als je er aan komt gelopen ligt het heel hoog aan een rivier. Om in het plaatsje te komen moesten we meg een steile stenen trap omhoog. Bovengekomen is daar de Saint-Andre-eglise. (toeval?.) De man van de Refuge waar we slapen staat er al te wachten, ik moet lachen want het is een ouwe hippie! Ik vind dat leuk, weet niet wat Paul-Emile ervan denkt.
Het huis is ook een echt hippiehuis,  het heet: “Maison Les Volobilis”, er lopen vage figuren rond en een Slovaak, die er gestrand is en nu werkzaamheden in huis doet, helpt me met leegmaken van de SD-kaart en de foto’s up te loaden op FB. Zo is er schijfruimte, maar het toestel functioneerde nog niet. Pas na installeren nieuwe app kan ik weer foto’s maken. Net liep er nog een Duitser hier rond, en even later een Afrikaans meisje, Clementine. Leuk hoor zo’n huis: zoete inval. En vandaag maar twee pelgrims: Paul-Emile (Janssen1) en ik. Een heerlijk rommelig huis, ik hou ervan!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s