Got the blues with my new shoes (58)

image

Dag 58, dinsdag 02-06-2015
Vanmorgen redelijk op tijd opgestaan, Christian en ik zouden vroeg vertrekken. Om half zeven stonden we op, ook de Belg, de Fransman, de Française, de Canadees, de Duitse zaten al aan het ontbijt. De Duitse zou naar Bureau de Police gaan om aangifte te doen van verlies van haar portemonnee, ze heet trouwens Rosemarie en niet Annemarie. Ze had een voorgevoel dat het allemaal goed zou komen.
Christian en ik gingen als eerste weg, Christian had vannacht Voltaren pleisters op de pijnlijke plek gelegd en voor we gingen de boel er nog met ingesmeerd.
We liepen rustig aan en Christian raakte ergens aan de praat met iemand, we werden al ingehaald door de Fransen en de Belg. Via zijn telefoon hoorde hij dat Rosemarie haar portemonnee weer had, iemand had die op het politiebureau afgegeven. In een kerkje stak ik drie kaarsjes op: een voor de kleine Anna, een voor de iets grotere Giel en een voor big mama Josje.
We liepen door en ik merkte dat Christian steeds moeilijker liep, hij zei ook last te hebben. Omdat Saint Sever (volgens mij Severinus Frank!) 20 km was, afgesproken dat Christian daar blijft en echt rust houdt, of misschien de dokter raadpleegt. Ik ga dan mijn eigen weg verder. Op een bankje zaten Herbert, die volgens mij een stuk met de bus of had gedaan en de Belg en de Fransman en de Francaise.
Die Fransman en de Belg, daar dacht ik van dat ze bij elkaar hoorden. Het zijn dezelfde types en ze hadden dezelfde hoedjes. Ik zei tegen Christian die ook Kuifje (Tintin) kent in het Frans: they look like Janssen&Janssen, de twee undercover agenten. In het Frans zijn het DuPont&DuPont. Christian moest er hard om lachen.
Herbert de Canadees bleef ook Saint-Sever en even later kwam Rosemarie er ook aan aangelopen, met portemonnee! Alles zat er nog in, alleen het geld was er uit gehaald, degene die het gebracht had niet zijn identiteit doorgegeven. Die zal wel gedacht hebben, dat is mijn vindersloon. Eind goed al goed dus voor Rosemarie.
Samen met die drie nog een lekkere cafe-au-lait gedronken. Daarna afscheid genomen, vooral van Christian, we trekken ook al weer dagen of een week met elkaar op. Ook lief en leef gedeeld. Een ontzettende lieve en aardige wandelvriend voor onderweg, heel rustig, heel Zen, een levensgenieter pur sang, met prachtige verhalen over de Franse geschiedenis en zijn reizen op zee met de zeilboot. En trotse grandpere!
Dit is de Camino, zei Andrea, dat afscheid nemen hoort er bij. Maar daarom kan ik toch wel moeite mee hebben? Er zijn pelgrims die tegen het lijf loopt waar je iets mee hebt en je hebt passanten, die je een dag later al vergeten bent. Met die waar je wat mee hebt, die bewaar je in je hart!

En zo liep ik om twee uur Saint-Sever uit, met dubbele gevoelens. Jammer om afscheid te nemen, maar ook blij om weer eens alleen op weg te zijn. Valkuil bij mij is dat ik me aanpas aan degene met wie ik loop en dat realiseer ik me pas als ik weer alleen ben. Lekker mijn eigen plan trekken, eigen tempo lopen, doen waar ik zin in heb. Dat anarchisme zit er nog steeds in, dat verandert denk ik niet. Maar het voelt goed.
Het was al flink warm geworden ondertussen, ik had er al spijt van nog dat ik zo lang op het terras gebleven was. Ik vertrok pas om 2 uur, en het was nog 16 km volgens het boekje. Wel heel mooi, ik geloof dat dit al een beetje de voorlopers zijn van de Pyreneeën. Beetje heuvelachtig, zo nu en dan pittig klimmetje, ik sta dan te hijgen als een oud paard, dat zal die zware shag wel zijn die ik vroeger rookte…..
In ieder geval was ik in staat van verval toen ik Hagetmau binnen kwam gelopen. Alle water was bijna op en pislauw, Bij een tankstation nog water en bier gekocht en later bij de Boulanger nog een blik ijskoude cola. Bij de Chatteurie nog een lekkere droge worst. De ma m’n tekende het uit hoe ik bij het zwembad kon komen, maar had blijkbaar meer verstand van worst, want ik liep via een brug het stadje weer uit. Een oude man,die precies dezelfde zonnebril had als mij stuurde me nog verder het dorp uit. Bij een dokterskliniek vroeg ik het aan iemand met een witte schort: ik moest helemaal terug, wel 2 km. Achter een soort arena, volgens mij voor stierenvechten was her zwembad waar ik de sleutel kon halen en me inschrijven. Met een kaartje in de hand en wat boodschapjes van supermarkt kwam ik om half zeven aan bij de Refuge. Janssen&Janssens zaten buiten op een bankje en de Française ernaast. Gelukkig kunnen ze Engels en de Belg spreekt en verstaat goed Nederlands.
Gedouched, veel kleren in de wasmachine en droger. Weer blik linzen met worst en salade met mozzarella, tomaten en ei erbij. Heerlijk. Zit nu buiten op het bankje en het is nog steeds warm. Morgen naar Orthez.

Ga vannacht dromen over Anna Eliza Maria en Giel Wilhelmus Andreas...ga sneller lopen want wil die twee toch wel graag zien….

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s