Slow train coming (54)

image

Dag 54, vrijdag 29-05-2015, Jan is jarig!
Het was een lekker ontbijtje vanmorgen, de eigenaar bracht het persoonlijk, een rieten mandje met daarin de koffie, thee, confitures, boter, suiker, melk en het brood. Ook nog een fles jus d’orange. Waarschijnlijk allemaal eco, dus heel verantwoord.
Na het ontbijt bracht de man ons in de Dacia van zijn moeder naar de Pharmecy. Daar stapten we zo weer op de route, die ook vandaag weer over de kaarsrechte oude treinweg ging, veel oneffenheden, stenen. Niet echt lekker lopen; gelukkig stopte het na een kilometer of tien. Daar staken we de snelweg naar Biarritz en Spanje over. Het kwam me bekend voor, want een jaar of twee geleden reden we daar met zijn vijfjes: Ans,  Frank, Jan, Iza en ik. We sliepen toen in Bokko’s huisje in Blanc en gingen twee daagjes naar. Bilbao, o.a. naar het Guggenheim-museum. Ik herinner me het rijden nog door Les Landes, erg saai en eentonig.
Het lopen over die oude trein weg is niet anders, tot we de autoweg overgaan. Daar heb ik het gevoel door Gaasterland of Fryslan te lopen. Veel bouwgrond, veel zicht, veel lucht. Ik ga er gewoon sneller door lopen. Net voor Bourriot-Bergonce gaan we weer het bos in, een pad met veel mul zand. Er zijn veel eendenfokkers hier en op plaatsen is de grond wit van de eendeveertjes. Misschien eten we vanavond wel Carnard?
Als we UN het dorpje komen vragen we bij de Mairie waar de Chambre d’ Hotes is, waar we gereserveerd hebben. De mevroi weet het niet, ze komt niet van hier. We krijgen wel een stempel, een heel mooie in twee kleuren.
Dan lopen we verder naar een Bar-Tabac-zaak. Als we er binnengaan blijkt het een bruine kroeg te zijn, en aan de zijkant blijkt nog een winkeltje te zijn. We kopen van alles voor morgen, krijgen nog een heerlijk stukje kaas om te proeven. Als Christian belt naar Chambre d’ Hotes blijkt het ongeveer 300 m buiten het dorp te liggen. Een prachtige plek, oude boerderij denk ik. Zeer smaakvol ingericht, lekkere bedjes, handdoek, washandje. Het is weer erg zwaar om pylger te zijn.
Maar in ons routeboekje zien we dat het mooi opschiet naar Saint-Jean-Pied-de-Port. Ik vind dat ik nogal getroffen heb met mijn nieuwe Camino-vrienden Andrea en Christian. Het samen lopen gaat goed, er zit genoeg lucht tussen en er wordt vaak kilometers zwijgend gelopen, en dat moet ook. Tijd genoeg om diepere gedachtes te hebben, om te mediteren tijdens het wandelen. Denken aan thuis, denken aan Ans en de kinderen, aan Frank, Jan en Iza. Jan die vandaag 20 jaar wordt en stage loopt in Kunsthal in Rotterdam.  Denken aan vroeger of waar dan ook. Aan eind juli als de Camino voorbij is, maar zo ver is het gelukkig nog niet.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s