Geen zorgen in Sorges (43)

image

Dag 43: maandag 18-05-2015.
Lekker ontbeten vanmorgen op de Chambre ‘d Hotes “Les Conches”. Weer zelfgemaakte confitures, vooral de pruimenjam was lekker. Koffie erbij, betalen (€ 45,-), de rugzakken weer op en vertrokken.
We liepen gelijk.al verkeerd en liepen een camping op waar we de weg vroegen. Via een weggetje omhoog kwamen we aan de andere kant van Thiviers terecht, waar we met hulp van een madam de Lidl vonden waar we een brood en wat chocolade koeken kochten.
Weer prachtig wandelweer, het zonnetje scheen al vanaf vanmorgen en het waaide een beetje. Goed weer om te verbranden, dus goed ingesmeerd met factor 30. De omgeving was weer indrukwekkend: heuvelachtig, weinig dorpjes en veel wuivende graanvelden, met vaak rode klaprozen aan de kant.
Weer veel gestopt onderweg om foto’s te maken van vooral bloemen. Andrea heeft dezelfde hobby, ze zet ook alle bloemetjes op de foto.
Toen we ergens op een boomstronk gingen eten, bleek dat de helft van het stokbrood uit de zak was gevallen en aten we een halve met zo’n tweeën. Met roomboter, worst en kaas. Echt God in Frankrijk! Nou snap ik die uitdrukking, want God in Nederland is heel wat anders….
Om een uur of half vijf waren we in Sorges, daar is de Refuge op het plein bij de kerk. Gelijk met ons kwamen er nog twee Waalse meisjes en er was al een Fransman. Er is een hospitalera, Michelle, zij kookt vanavond, om half acht kunnen we aanschuiven. Net loopt er was nog een man binnen, hij hoort geloof ik bij de Walen.
Ik slaap weer in het bovenste stapelbed, ben benieuwd of er gesnurkt wordt vannacht, want dit is de eerste keer met zo veel op een slaapkamer. Het echte Camino-gevoel begint nu echt te komen, hoe dichter we bij de Spaanse grens komen.
We hoorden hier dat er een Nederlander vanaf hier naar ziekenhuis in Perigueux is gegaan, bij nader onderzoek blijkt het Bram te zijn. Hij had een ontsteking en zijn voet was heel dik zei Michelle. Gek, want Andrea en ik hadden al het voorgevoel dat hij uit zou vallen, zo afgetraind mager, zoveel kilometers per dag, zoveel kilo’s op de rug: zo haal je SdC nooit.

image

             Saint Germain in Sorges

Dat wij nog kunnen huilen
om de schoonheid van de dingen om ons heen,
betekent, dat nog niet alles in ons helemaal verloren is.

   George Haldas

Uit: ” Het geheim van de schelp”

One thought on “Geen zorgen in Sorges (43)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s