Gjin sprookje

image

Dei 37:
Der wie ris in pylger, hy wie al lang op reis, in jier lyn wie hy fanof syn geboartegrun underweis nei Santiago de Compostella. Troch Fryslan, Overyssel, Gelderlan, Dutslan, Limburg en België wie er eindelyk yn Frankryk.
Folle oare pylgers kwam er net tsjin, sa no en dan seach hy er ien.
En as er ien seach dan wie it kontakt moai, pylgers onder elkoar hawwe spesjaal kontakt, al wie it omdat se it selfde doel ha: Santiago de Compostela.
Mar dat is net wer oer se praten: de wei, der praten se oer, oer wat er oan de kant fan de wei te dwaan is en oer de minsken op de wei, oer werom se op wei binne. De richting is foar de minste it selfde, al giet it in inkeling nei Assisi of Rome of fjirder fourt, nei Jerusalem.

It giet om underweis wezen, en as er oer praatst dan witst wer it oer giet. Yn in slakkegangetsje troch prachtige lanskippen rinne, wer troch do mei oare eagen nei dingen sjochst,  ek oars nei minsken. It falt op hoe gastvrij de minsken binne, Oeral wurdst mei iepen earmen opfangen. Dan falt it op dat wy yn Nederlan op dat gebied noch folle te leren ha, dy gastfrijheid sit net yn us bloed.
En hjir, al prate se gjin meter oer de grins, dat gefoel fan dat’st wolkom bist, dat strale se ut: dat is internasjonaal! Gjin sprookje!

One thought on “Gjin sprookje

  1. Ha skat, los van je prachtige verhalen en overpeinzingen en ontmoetingen : spannend is natuurlijk hoe het met de voet is…………….de foto’s zijn prachtig, de ontmoetingen die je beschrijft geweldig………………..liefs van je zusje

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s