Ongeduldig wachten

En daar zit ik dan, de Oracilline moet nu zijn werk doen. Ik merk dat ik ongeduldig ben. Alleen zijn en lopen, dat is gewend, dat is een bezigheid. Maar alleen zijn en in zo’n Gite, met een grote tafel voor 10 personen en boven wel 10 bedden, dat is vreemd voor me.
Liefst zou vandaag nog verder gaan.
Mijn voet voelt nog steeds pijnlijk aan, dus dat is geen goed idee.
Vandaag maar eens het dorpje wat verder bekijken, ik heb nog maar klein stukje gezien. De boulangerie, de kerk, de winkel, de Pharmacy.
Hier in de Gite is gelukkig televisie; ik zag dat er een crisis is in het Front National. Nou dat die zichzelf maar opblazen, net zoals de PVV van Wilders in Nederland. Geen woorden vuil aan maken. Die ruimen zichzelf wel op.
Ik heb vanmorgen al een wasje gedaan, zodat ik met schone spullen verder kan.  Vandaag zal ik eens kijken of ik nog een stempel kan krijgen, het schijnt dat ze er een speciale hebben bij de bibliotheek.
Dan ga ik gelijk langs de bakker en de winkel, voor eten van vanavond. Gisteren heb ik gebakken aardappelen met sla en gebakken ei gegeten. Dat was heerlijk. Ik eet vaak pasta, rijst of bonen uit blik. Dus dan zijn petatten wel eens lekker!

De bieb was dicht, de Algerijnse eigenaar van de winkel vroeg wanneer mijn “partir” was en of ik met de rugzak liep. Ik maakte wat foto’s, zodat jullie een indruk krijgen in wat voor levendig dorp ik zit.

image

De Kerk (Basilique Romane XIIe s)

image

De Boulanger, waar je ook halve
stokbroden kunt kopen.

image

De plaatselijke Supermarkt

image

De Charcuterie.

image

Een van de cafe’s

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s