Aan de slag

image

Dag 17:
Vanmorgen afscheid genomen van Ruud, Amanda en Florin. Die laatste liet voor het vertrek nog zijn fluit uit Peru zien, gemaakt door de vader van zijn vriend.
Prachtig mooi geluid, deed me aan “El Condor Pasa” denken.
Weer was afscheid nemen moeilijk, samen zwaaiden we ze uit. Ik bleef en hielp de hele dag Arno met poetsen van de slaapkamer voor pelgrims. Zeer grondig werd alles gepoetst, wel nodig want het huis is dicht van eind september tot maart.
Vanmiddag hebben we ons uitgesloofd met een oude perenboom, die een schimmelziekte had. De hele middag buiten geweest en eerst de takken eraf gezaagd,  daarna de stam. Om een uur of vijf was de taaie rakker geveld. Waarschijnlijk heeft de oude zieke perenboom zich ziek gelachen, dat twee 50+ ers zich helemaal te pletter zaagden en zich uitsloofden voordat hij de geest gaf….en nog niet echt want de wortels zitten nog in de grond.
Van Huberta kon ik de naaikist gebruiken om mijn afritsbroek te repareren, de twee gaten stoppen, die door de hete olie van het Marokkaanse broodje erin waren gekomen. Beetje op zijn Andries’ maar ja, op een nettere manier lukt mij niet…..
Vanavond heerlijk gegeten, tijdens maaltijd goed gesprek gehad over hoe ik nu in de zorg werk, hoe ik er vroeger in zat, en waar ik me tegenwoordig druk om maak in die zorg. Het gevoel niet meer serieus genomen te worden in vergelijking met vroeger, tegenwoordig meer uitvoerder te zijn i.p.v. meedenker.
En wat voor gevolgen dat heeft voor mijn eigen motivatie,  Huberta heeft vroeger ook in de zorg gewerkt en herkende dit wel.
Ik hoop dat deze Reis mij wat dat betreft iets oplevert, niet alleen dat ik op deze manier werken in de zorg niet meer fijn vind. Ik wil vooral denken aan wat ik wel wil! Regie over mijn eigen leven. Niet als een slachtoffer me gedragen, maar aktief er aan werken om de laatste zeven werkjaren ook werkelijk het gevoel te hebben: ik doe fijn werk en ik ben er tevreden over wat ik doe.
Morgen vertrek ik weer, ik ga weer verder, ik tel de dagen, uren af tot vrijdag, dat ik Ans en kinderen weer zie. Gite de Pierre in Champlin, op Navnav maar 23 km van hier, maar dat is met de auto. Wandelaars lopen altijd om, want die hebben de tijd…..

4 thoughts on “Aan de slag

  1. Hoi Andrys,

    Mooie teksten en merk dat je af en toe tot inkijkjes komt!

    Ben zelf ook druk bezig met mijn voorbereiding om vanaf Nijverdal naar SdC te fietsen. Heb al de meeste spullen aangeschaft, maar wat is het duur!.
    In plaats van 39 dagen ga ik nu 50 dagen, geeft mij wat meer tijd om van de reis te genieten.

    gr. Arnold (was aanwezig tijdens pelgrimsweekend)

    ps. Op de jaarbijeenkomst van het Jacob genootschap kwam ik nog een vrouw tegen die van jouw een boekje had gekocht. Jij had een boekje over. Weet niet meer haar naam, maar wat is de wereld soms toch klein!

  2. Fijn Andries om Ans en de kinderen te zien. Geniet van de tijd samen en alvast proficiat voor Ans en een fijne dag. Hierna kun je weer met frisse moed verder en genieten van de omgeving en de gemoedelijke mensen die je tegenkomt.
    Kijk een beetje uit waar je loopt, je bent geen twintig meer……op tijd je rust nemen is zeker een prima ding, dan geniet je nog meer en intenser.
    Voor nu een fijne dag en hopelijk is het snel vrijdag, de klok wordt in ieder geval vooruit gezet, dus….1 uur korter slapen en 1uur sneller Ans en de kindeten zien😃😃
    Groetjes en succes. Margot

    1. O nee, sorry de klok wordt van zaterdag op zondag een uur vooruit gezet……maar geniet toch van de tijd samen!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s