Andere pelgrims

image

Dag 16:
Vanmorgen al vroeg opgestaan, toen ik even bij de voordeur keek zag ik dat mijn buren, waarschijnlijk Portugezen met busjes werden opgehaald. Zij werken denk ik ook op de wijnvelden. Zo ziet Europa er tegenwoordig uit, mensen uit de arme zuidelijke landen komen werken in de rijkere noordelijke landen, slapen in jeugdherbergen of waar dan ook. Het systeem klopt gewoon niet: de rijken worden rijker en de armen armer.
Maar goed, ik wilde gaan wandelen naar ‘l Esprit du Chemin, zo’ n 25 kilometer verderop. Het had vannacht geregend, dus het was nog een beetje fris. Bij de bakker kocht ik nog wat koffiebroodjes. De winkel was nog steeds gesloten.
Door de regen waren de paden slecht te belopen, dikke vette klei bleef aan mijn schoenen kleven en glad was het ook nog eens. In de klei zag ik steeds afdrukken van schoenen, raar!
Bij een monument van de gevallenen zag ik plotseling twee backpackers zitten. Ik ging erbij zitten en het bleken Florin uit Bretagne met zijn vriendin Amanda uit Noorwegen te zijn. Allebei achter in de twintig.
Dat waren nr. 4 en 5 van alle pelgrims die ik tot toe ben tegengekomen. Een heel leuk stel, ik ben de hele dag met ze opgetrokken verder, samen ergens aan de kant wat gegeten. Allebei heel idealistisch en heel erg met milieu bezig: interessant. Florin zijn interesse ging verder uit naar kruiden, planten. Hij vertelde over de Maretak of zoals hij in het Frans zei: gui.
De druïde van Asterix en Obelix plukt die toch. Volgens Florin wordt het gebruikt als geneesmiddel tegen allerlei kwalen.
We liepen helemaal verkeerd en zagen Vezelay alweer in de verte, nu moesten we die heuvel helemaal weer naar boven. En daar bleef het niet bij vandaag, er volgen nog vele klimmetjes en waren blij dat we bij de herberg
‘l Esprit du Chermin aankwamen. De eerste dag dat de herberg open ging, Arno en Huberta waren vandaag net hier aangekomen met een aanhanger vol spullen. Want het is hier nog lang niet af, vooral boven moet er nog flink geklust worden. Heel hartelijke mensen, die vanuit hun pelgrimshart ooit in St-Jean-Pied-de-Port waren begonnen en nu hier in Anthien verder zijn gegaan, een stuk rustiger.
Prachtplek, er was nog een pelgrim, Ruud uit Laren. Morgen vertrekken zij, ook Florin en Amanda. Ik neem een dag rust, help hier wat en vertrek donderdag richting Saint Reverien, vanaf daar is het niet ver meer naar Champlin, waar ik na drie weken mijn geliefden, Ans en de kinderen weer zie. We vieren daar Ans haar 50ste verjaardag. We hebben er een Gite gehuurd. En ik verheug me er erg op, en ik niet alleen.

De Gite in Champlin.
image

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s