Vallen, opstaan, stilstaan en weer verder

Dag 14:
Ondanks mijn gehavende lichaam en de stijfheid, die ik gisteren voelde, toch lekker geslapen in het celletje van de Jeugdherberg, zo’n eenpersoons kamer is veel fijner, dan hoef je ‘s morgens  niet zo stilletjes alles in pakken.
Wondjes op mijn gezicht en handen nogmaals ingesmeerd, vooral de handen schrijnen door het opvangen van de val.
Merk dat ik vandaag met lopen wat bangig ben, bang om weer te vallen.
Gisteren was ik niet ver van Auxerre af, maar voor het zelfde geval zat ik ergens in nowwhere, dat idee is niet fijn. Nou, maar goed opletten dan, maar zo bangig te lopen hoeft nou ook weer niet.
Plan is om vandaag naar Bessy-sur-Cure te lopen, een kilometer of dertig.
Om half 8 vertrokken, eerst kilometers langs de rivier de Yonne. Daarna omhoog: ja, de wijnvelden weer in, welke wijn hier vanaf komt weer niet. Het lijkt of ze de grond onder die wijnstruiken kunstmatig arm houden door er heel veel kalksteen neer te leggen en ook as van vuurtjes zie je tussen de rijen in. Ik zag ergens een hele grote bult met van die kalksteen, klaar om over de wijnvelden gestrooid te worden. Ontzettend intensieve arbeid is dat werken met die druiven.
Het waren vandaag weer flinke klimmetjes, mijn kuiten en bovenbenen kregen het zwaar te verduren. Ik meende iets van verzuring te merken, maar daar ben ik niet genoeg sportman voor.
Nadeel van GR-routes lopen is dat ze je vaak ver om laten lopen, de boekjes van Via Campiniensis gaan directer op hun doel af. Vandaag had ik zo’ n moment dat ik spijt had niet beter op de kaart gekeken te hebben,  de trip ging zwaar omhoog, er lagen allemaal steentjes, die niet lekker liepen en op het eind kom je op dezelfde weg uit waar je vandaan kwam. Alleen is het dan wel een uur later. Met GR-5 lopen in Ardennen en Luxemburg liep ik daar ook tegenaan.
In Accolay was ik het moe en vroeg iemand op straat waar de camping was, ik had gelezen dat je er een caravan kon huren. Nee, de camping was dicht ze Monsieur Thierry met het hondje. OK moest maar naar de Maire gaan, die zat in de Mairie i.v.m. regionale verkiezingen. Thierry liep met mee, onderweg kwamen er meer mensen en hij vertelde blijkbaar het verhaal van de pellegrin. Ik moest iedereen een hand geven, dat doen ze hier. In de Mairie kreeg ik van de Maire te horen dat er niet gekampeerd kon worden, er was geen water en ze waren nog bezig. Hij ging voor mij bellen naar het volgende dorp; Bessy-sut-Cure. Nou mooi geregeld, ik kon er terecht in een Gite des Etappes. Ondertussen kwamen allemaal dorpelingen stemmen in een stemhokje en ik kreeg weer van iedereen een hand. Voor het gemak zeg ik al paar weken dat ik André heet. Aangepast gedrag noemen ze dat…..
Thierry met het hondje begeleidde me nog halverwege, hij maakte nog een grapje dat ik zijn hond ook maar mee moest nemen.
In Bessy-sur-Cure zat de Maire al op me te wachten, ook daar werd er gestemd, de Maire stuurde een man met me mee, in een straatje werden we al opgewacht door Madam Fontaine, zij regelt de pelgrimszaken. Een keurig net onderkomen, er kan gekookt worden, boven slaapkamers met tweepersoonsbedden, voor de prijs van € 15,-   Madam kwam me zelfs nog een pak macaronie brengen. Mooi geregeld hoor, dat kunnen ze in Nederland echt niet, daar worden vreemdelingen met  de nek aangekeken. Hier in Frankrijk schijnt het zelfs een plicht te zijn pelgrims op te vangen, vandaar dat de Maire zo zijn best doet, en dat op verkiezingsdag. Ben benieuwd wie er gewonnen heeft, als het maar niet Marie Le Pen is met haar Front National.

Totaal gelopen vanaf Sint Jabik: 871 km.
Ik ben nog niet op eenderde van totale afstand: 3000 km……

2 thoughts on “Vallen, opstaan, stilstaan en weer verder

  1. Hoi Abndrys,

    De stenen die op het land liggen zitten gewoon in de grond. Boeren “harken “dat om de zoveel tijd bij elkaar en daardoor komen die bergen. Dit wordt afgevoerd. Ook hier in mijn tuin komen de stenen steeds weer naar boven. Dit zijn wij in Nederland niet gewend.
    De as heeft te maken met de nachtvorst. Er zijn speciale fakkels die ze branden in de nacht zodat de ranken en de jongen knoppen niet bevriezen.

    Goed, in ieder geval een fijne voortzetting van je tocht, warme groet Ingeborg

  2. daar heb ik ook geslapen er zijn geen winkels 3 km verder in Arcy sur cure. Dan op naar Vezely , hopen dat je handen snel genezen dat is inderdaad zeer pijnlijk succes morgen geniet er van groetjes

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s