Mooie dag

image

Dag 15:
Vanmorgen vroeg opgestaan, ik kon eerst lekker koffie maken, het oude stokbrood roosteren en boterhammen voor onderweg smeren. Weer op tijd op, want de ochtendstond heeft echt goud in de mond, hier helemaal.
Alles opgeruimd, aanrecht schoon, lakens afgehaald en geveegd. Netjes alles achterlaten, dat vind ik dat je moet doen als je voor een paar centen zo mag slapen.
Het was een prachtige ochtend, dauw nog op het gras en het zonnetje scheen mooi op de Cure door de bomen heen. Het eerste stuk ging langs de Cure, een riviertje zo breed als de Vecht in Nederland. Ik kreeg direct associaties met de Luts in Gaasterland, maar die is nog smaller.
Ik kwam in Arcy-sur-Cure, een prachtig plaatsje met kastelen en ruïnes daarvan.  Soms heb ik het gevoel in een sprookje te lopen of The Hobbit.
Ik wordt er helemaal dromerig van, blij, dat ik hier loop, als een landloper, als een zwerver. Romantische gedachten, waar je even de werkelijkheid kwijt bent.
Nou, die werkelijkheid kwam toen er weer een heuvel beklommen moest worden . En was dat maar op een asfaltweg, dan gaag het. Nee, de GR heeft bedacht dat die klimmetjes op bospaadjes moeten, het liefst met van die scherpe steentjes overal. Dat klimt niet lekker, ik sms-te al met Ans dat ik de verkeerde klim techniek gebruik, want mijn kuitspieren verzuren steeds. Misschien komt het wel omdat ik een ‘teenloper’ ben en met klimmen moet ik wel eerst mijn hakken neerzetten. En dat is ongewend.
Dat is mijn theorie, maar ik ben geen sportfysiotherapeut, ik loop, ik wandel en op mijn specifieke manier. Ik zat ook te denken dat we misschien wel niet gebouwd zijn om te klimmen,  net zoals heel veel wielrenners ook niet kunnen klimmen. De klimmers dat zijn de specialisten. Nou, misschien komt het nog, oefening baat kunst, zeggen ze.
Na dat geklim kwam ik op een heel
interessante plek,  Camp de Cora. Midden in het bos, heel hoog zag je de  verstevigde muren nog staan. De Romeinen zaten hier, maar ook de Galliërs! Asterix en Obelix! Je komt ook overal in bomen die Maretakken tegen die de druïde Panoramix aan het zoeken was met zijn gouden snoeimes, om er toverdrank van te maken.
Ik maak veel mee hier, na die archeologische zaken liep verder en kwam twee Belgen uit Namen tegen, die waarempel ook nog paar woordjes Nederlands kenden. Leuk om weer  Nederlands te praten i.p.v. dat Koeterwaals van mij. Toen ik verder ging, ging ik weer plat op  mijn bek. Ik struikelde over een boomwortel die onder de bladeren lag. Mevrouw kwam me al  helpen, weer een schaafwond op mijn neus. Als dat zo doorgaat kom ik met een hele grote rode neus terug..
Vanaf een heuvel zag in Vezelay liggen, prachtig daar boven op een berg. Tot nu toe waren er steeds goede aanwijsbordjes geweest. En je zal zien, als Vezelay in beeld komt, geen bordje meer te zien. En als ik lang loop, dan zet ik vaak verstand op nul en loop gewoon rechtdoor. “Beetje dom” zei Maxima en ze had gelijk. Ik zag Vezelay liggen en liep er van af.
Om niet verder om te lopen, ben ik maar door de weilanden, doornstruiken, over muurtjes naar Vezelay gelopen.  Zo zie maar dat iedreen zijn eigen weg loopt,  je maakt je eigen weg.
Om een uur of half zes was ik in Vezelay, eerst een slaapplek zoeken. Telefonisch was dit niet gelukt, steeds antwoordapparaten en voice-mails eraan, die heel snel Frans spreken…dan maar naar de Auberge des Jeunesse. Ik ben nog jong en er is waarschijnlijk wifi. Om zes uur had ik mij bedje gemaakt, gedouched en het wasje gedaan.
In Vezelay was alles dicht, geen winkels meer open, ik ben maar doorgelopen naar de kerk, daar zag ik net een zuster lopen. Ik er achteraan ” Madam?” Ik wist niet hoe je die mensen aanspreekt, gelukkig sprak ze beetje Engels. Ik vroeg of er nog een mis werd gehouden. Ja, ik moest maar met haar meelopen. Toen ze hoorde dat ik Nederlander was vertelde ze dat er ook een Nederlandse zuster was in hun congregatie.
De mis was heel indrukwekkend, zusters en broeders, vooral het zingen was prachtig, helemaal in zo’n oude Abdij. Heel mooi..
Nou, frietkramen en pizzeria’s heb ik niet gezien in Vezelay, volgens mij komt er een ander soort pelgrims, culinaire…In het restaurant waar ik at kostte een Pelgrimsmenu € 20,50. Nou, als ik dat elke dag zou uitgeven aan eten, dan kom ik nog nog niet halverwege. Voor € 15,- hadden ze gelukkig ook een menu. Straks lekker naar bed, buikje lekker vol.
Morgen begin ook aan nieuw routeboekje, dat gaat van Vezelay naar Saint-Jean-Pied-de-Port.

One thought on “Mooie dag

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s