Weer verder

image

Dag 11:
Na drie rustdagen bij Ingeborg in Etourvy is het weer tijd om door gaan. Ik heb het ontzettend naar mijn zin gehad. Een eigen appartementje, lekker bed, wasmachine. Maar vooral de manier waarop Ingeborg bezig is met haar project als theologe-kunstenares, die dan ook nog volgens de regels van Benedictus leeft, daar heb ik veel respect voor.
Dankbaar, maar ook een beetje triest ben ik weggegaan vanmorgen na het gezamenlijke ontbijt. Afscheid nemen vind ik altijd moeilijk, maar nu viel het ook zwaar. Ik was er drie dagen, maar voor mijn gevoel was ik er al weken..
Na mijn vertrek was ik een half uur later al weer terug bij Ingeborg. Ik had vergeten de stempel voor mijn Pelgrims paspoort te vragen…. nog een keer afscheid dus..
Ik hoop dat Jacobus, de Organisatie, de Kerk, de Paus niet goed opletten, want heb een beetje gesmokkeld. Ingeborg heeft me in Bouilly opgehaald….en ik ben verder gegaan in Etourvy, daar loopt de GR654 langs haar huis, ik heb dus een kilometer of 40 niet echt gelopen… Ik ben gelukkig niet Roomser dan de Paus, dus ik hoop dat ik word vergeven. Ik heb zoveel kilometers omgelopen toen ik de weg kwijt was, misschien  zijn dat er wel meer dan 40.
Vandaag ook weer.
Maar dat hoort er bij, het was frisjes vandaag, het waaide echt koud. Toen ik ergens ging pauzeren heb ik de muts opgezet, de handschoenen zijn teruggestuurd….. Even verder waren er net twee geitjes geboren, ze konden nog niet staan en de moeder likte ze schoon; ontroerende beelden vind ik dat.  De lente begint echt!
Om een uur of half vier was ik Tonnerre, waar ik al gauw Bureau van Tourisme had gevonden, die zaten in ‘l Hospital, een eeuwenoude opvang voor o.a. pelgrims. Even binnen gekeken, erg mooi en er was ook een  heel oude Jacobus.

image

Ik heb een slaapplek in Maison de Parroisiale, een liefdadigheidsinstelling i.s.m. VVV, Gemeente geloof ik. €10,00 en dan heb je een bedje, kookgelegenheid, douche. Nou, meer heb ik niet nodig, maar alleen is maar alleen! Mensen om je heen is toch wel fijn.
Bij de Lidl kocht ik na bijna 5 km te zijn omgelopen wat rundersteaks, ik had zelf nog pasta in mijn rugzak en ik kocht er nog wat kaas, brood en wijn bij. Na het douchen de fles wijn opengetrokken, camembert erbij, stokbrood. En na een uurtje ben ik gaan koken. Omdat ik het koud kreeg het elektrische kacheltje aangezet. Toen was het afgelopen met de Kokerij, want de stoppen sloegen door en ik zat in het duister. Met mijn pannetjes naar het huis hiervoor gegaan. De oude monsieur, Stephan, hielp me mijn steaks en pasta op te warmen in een of ander verenigingsgebouwtje. Toen het klaar was liep hij met mee en liet een kaarsje achter. Later kwam hij er nog een brengen. Nou, ik heb een romantisch diner in mijn eentje, kaarsjes er bij aan, wat wil je eigenlijk nog meer!

image

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s